Zuster Agatha 100 jaar

 

Zuster Agatha vierde haar 100ste verjaardag in verzorgingshuis St.Anna op het Kasteel in aanwezigheid van veel van haar medezusters. Haar opgestoken vinger wil zeggen: "Geen alcohol". Behalve 100 rode rozen kreeg zij : een zwemkaart voor de eerste 20 keer, als zij weer kan gaan als  ze is aangesterkt.

Zuster Agatha werd op 10 maart 2006 100 jaar

 

 

Clärchen Hennemann trad in 1929 in de congregatie van de Zusters van de Goddelijke Voorzienigheid.

Zo stond het in een Duitse krant "Warendorfer Stadtteile van

"Die Glocke" op 8 september 2004

Zr.Agatha zou toen haar zus Agnes gaan bezoeken in haar geboorteplaats Freckenhorst. De pastoor en de burgemeester maakten van de gelegenheid gebruik haar daar op te zoeken: zij was nl. de oudste nog levende "Freckenhorstererin".

Toen ze in de tweede klas zat van de "Grundschule" kwamen vier in het wit geklede missie -zusters vertellen over Afrika. In een opstel van de vierde klas schreef zij: "Ik word missie-zuster."

Maar eerst bezocht zij een handelsschool in Munster, werkte als adminstratief medewerkster bij de Credietbank in Munster.

In het klooster begon zij als kleuterleidster in Munster en in 1932 verliet zij Duitsland en ging in Nederland de onderwijzeressen-opleiding volgen. Zij kreeg daarna een aanstelling in het jongenspensionaat in Blerick en kreeg in 1940 daar de leiding.

Na de oorlog kon zij als Duitse zuster niet in het Nederlandse onderwijs worden aangesteld. Men vond een oplossing door haar de zorg voor de klooster-boekhouding in Lent te geven.

Toen zij in 1948 de Nederlandse nationaliteit kreeg, kwam ze in Utrecht weer in de school.

In de Duitse krant staat vermeld dat ze tot haar 60 e levensjaar actief was in het onderwijs en dat zij daarna nog volle 25 jaar zich heeft ingezet in de boekhouding. Wij weten met hoeveel liefde zij dat gedaan heeft in Venray in Vincentiushuis, een opvang voor 120 psychiatrische patiënten, en hoe ze daar al die tijd de rechter hand was van Dhr. Beerkens.

Pas met 85 jaar ging ze met pensioen. "Ik vergeet wel is waar wat, maar niemand maakt me nog wat wijs", zegt ze stralend.

Naast haar dagelijkse bezigheden vond ze nog tijd tot handwerken. Ze maakte prachtige schilderijtjes, tafelkleedjes, het ene nog mooier dan het andere.

De scootmobiel helpt haar om van de heerlijke natuur in de omgeving te genieten. Ook nu nog is Zr.Agatha's dagorde bepaald door gebed en vriendelijke omgang met haar medemensen. Op 15 april 2004 vierde zij haar 75-jarig kloosterjubileum.

Op 10 maart hoopt zij honderd jaar te worden. Op de vraag hoe men zo oud zou kunnen worden als zij, antwoordt ze: "Veel werken, niet te veel eten en voldoende slapen en in beweging blijven."

Iedere week gaat Zr.Agatha zwemmen een kwartier bubbelbad, een half uur watergymnastiek, en een kwartier vrij zwemmen.

Zij windt zich ook niet over alles op. "Als ik een potje zou willen huilen, dan zeg ik tot mezelf: niet nu de anderen er bij zijn, liever vanavond als je alleen bent. En 's avonds in bed weet ik dan soms niet meer waarover ik huilen wou."

Op 15 februari verontrustte zij iedereen door zich niet goed te voelen. Met spoed ging men naar het ziekenhuis in de hoop dat men haar weer gauw naar huis zou laten teruggaan. Nadat ze toch besloot zich van de galstenen te laten afhelpen, kon ze na een week weer terug met het bericht : Dat wat nog zou moeten gebeuren zal pas na het feest gebeuren.

Nu wordt ze 10 maart in het zonnetje gezet.

Tussen 14.00 - 16.00 uur houdt ze receptie.

Voor zichzelf wil ze niets, maar wie wat wil geven kan haar een envelop met inhoud schenken voor een goed doel.