We vierden ARUBA-DAG op 3 juli 2006

 

Onze Provincieheeft van af 1955  zusters als missionarissen naar Aruba gestuurd.
Ze zorgden er vooral voor onderwijs. Er waren kleuterscholen, basisscholen en een huishoudschool. Onze zusters namen het kloostertje over van de zusters Dominicanessen. Er was slaapplaats voor 5 zusters. Toen er later meer zusters bijkwamen, vonden die een slaapplek in een van de kleuterscholen.  Toen in 1982 de zusters terugkeerden naar Nederland omdat ze niet in staat waren het werk op het eiland voldoende  tye "bevrouwen”,  bleef Zr.Graciëla, Arubaanse van geboorte,  als enigste achter. Ze zocht contact met de nog aanwezige andere congregaties. Vooral bij de zusters Franciscanessen van Asten vond ze een nieuw tehuis. Maar toen ook zij weggingen werd er naar een definitieve oplossing gezocht. Zr.Graciëla, was wel ingetreden , maar had toch de zorg voor veel binnen de familie. Daarom nam ze haar intrek bij haar zus. Van daaruit bleef zij actief.  Ze was 39 jaar lang kleuterleidster op San Nicolas. Maar daarnaast was ze actief binnen de parochie. Niet alleen als rechterhand van de pastoor maar ook de toeverlaat van zieken en armen.
Het contact met de congregatie is er gedurende de jaarlijkse vakantie en natuurlijk via brieven. Nu ze e-mail heeft kunnen we het contact vergemakkelijken.
Op 3 juli was ze jarig, in oktober is ze 40 jaar lid van de congregatie.  De Nederlandse provincie heeft daar een werkelijke feestdag van gemaakt. Enkele familieleden die in Nederland wonen waren uitgenodigd, maar ook al de religieuzen die met haar op het eiland actief geweest waren: de zusters Franciscanessen van Asten, de Domincanessen van Voorschoten, de frères van ………….en daarnaast natuurlijk haar eigen Nederlandse medezusters. We waren met een grote groep samen.

Om 11.00 uur startten we met een Eucharistieviering in de grote zaal. Het kapelletje was te klein om allen te bevatten.
Het thema van de dienst: Verbondenheid is trouw zonder grenzen.
Aruba verbonden met Nederland door Zr.Graciëla. De tekst van Ruth, waar de voorganger, Dhr. van Elven, de nadruk legde op Orfa die terug ging naar haar land en haar familie, te vergelijken met onze Zr. Graciëla die achterbleef op het eiland.

Met zo'n grote groep werd er goed gezongen en meegebeden.

We zongen samen het Onze vader in het papiaments: Nos Tata cu ta den cielu,
maak alles nieuw :  Tata   stima. We kenden de wijs, voor het overige deden we wat  we konden.
Na de viering werd eerst Zr.Graciëla door allen gefeliciteerd. Er werd een korte pauze ingelast, waarin de zaal van kapel in ontvangstzaal werd veranderd. En er was gelegenheid genoeg om elkaar te ontmoeten.

      

  
Iedereen kon zich tegoed doen aan een heerlijke brunch. En toen bleef er maar weinig tijd over voor frisse lucht. want om half drie zou er een PowerPoint over Aruba gegeven worden. We kregen de gehele geschiedenis te zien, in vogelvlucht, van de aanwezigheid van onze zusters op Aruba. Voor degenen die er zelf geweest waren gaf het leuke herkenningspunten. Voor de anderen kwamen zelfs totaal nieuwe punten aan de orde. De prachtige natuur van Aruba, de cactussen en de geiten;  de Olieraffinaderij Lago en het hoteltoerisme wat op het moment hoogtij viert. en vooral het prachtige strand en de rotspartijen. Daar kon nog aardig over nagekaart worden. Met koffie en " Limburgse vlaai” besloten we de dag. Het was in
één woord een geweldige