Struktuurbijeenkomst Brazilië  
  2017-09-20  
 

Van 31 augustus tot 3 september 2017 vond in Curitiba/Parana/Brazilië een studiebijeenkomst plaats, om te overleggen over een nieuwe structuur voor het leven en de zending van de zusters van de Goddelijke Voorzienigheid in Latijns-Amerika en Mozambique. Uit de 4 provincies en 1 regio waren 86 zusters aanwezig. De methode “Zien-oordelen-handelen” werd daarbij gehanteerd.
De 100 communiteiten van Latijns-Amerika en Mozambique hielden een gebedsdienst, zodat ze deze bijeenkomst in hun gedachten en gebed konden  meebeleven.


 

 
   

  50-JARIG JUBILEUM IN PARANATINGA, MATO GROSSO  
  2017-07-05  
 
Paranatinga is een afgelegen plaats in het binnenland van Mato Grosso, Brazilië. Vijftig jaar geleden met een geringe bevolking die leefde in enkele hutten in de “Buschsteppe”. 
 
   

  Serie Kloosters; De Keverberg  
  2017-06-29  
 

 In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. ­Kasteel De ­Keverberg in Kessel werd van 1880 tot 1944 bewoond door Duitse zusters, totdat ze moesten vluchten en het kasteel door de bezetters werd verwoest. 

 
   

  Serie kloosters; Zusterklooster Panningen  
  2017-06-22  
 

  In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Inmiddels doet het gebouw dienst als café en restaurant, maar Grand Café Gallery in Panningen was jarenlang een zusterklooster.

 
   

  Kerkeböske - Helden  
  2017-06-12  
 

Hallo Peel en Maas weekkrant - serie kloosters


In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. In Helden verhuisden de zusters drie keer voordat ze bij hun eindbestemming, Kerkeböske, belandden.

 

 
   

  Over paters en nonnen: St.Jozefklooster Maasbree  
  2017-05-03  
 

 Hallo Peel en Maas weekkrant; (serie Over paters en nonnen)

In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In onze nieuwe serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Het St. Jozefklooster aan het Kennedyplein in Maasbree is nog altijd te bewonderen.

 
   

  Hoe staat de congregatie er in 2017 voor?  
  2017-03-27  
 

  In haar 175 jarig bestaan heeft de congregatie grenzen overschreden en zich verspreid over 4 continenten Momenteel telt onze gemeenschap 981 zusters, verdeeld over 6 provincies, twee regio’s en een communiteit behorend onder het generalaat.

 
   

  de bloemetjes buitenzetten  
  2017-02-26  
 

 De feestelingen van 2017

 
   

     
     
     
     
 

spacer   spacer
     
Computercursus
 

 

Drie van onze jong-senioren volgden de basiscursus Windows XP

via SENIORWEB  . Hier de groepsfoto:

 

 

Zr. Antonine Bekx, Zr.M.Virgo Lammers  en Zr.Antonia Peeters. en ze kregen een certificaat

 

 

 
 
Ontspanningsmiddag in Tegelen
 

 

  

 

op  22 augustus 2006

  Nu we met steeds minder zusters zijn, hebben we de behoefte om   
  elkaar regelmatig te ontmoeten. En wat ontspannends met elkaar te  
  doen.De zaal in het Annaklooster leent zich daar geweldig voor. 
  Degene die misschien wel het meest geniet van zo'n bijeenkomst is 
  Zr.Anna Jacoba. Ze is al meer dan een jaar in verpleeghuis   
  Martinushof.  
  Op 22 augustus zorgden Zr.Desiree en Zr.Jeannetti voor de
  invulling  van de  middag.  Nostalgie was de hoofdschotel.

   We zongen liedjes uit de oude doos. 
   Kent u ook nog: "Op de grote stille heide?” 
   en    “Langs berg en dal klinkt hoorngeschal”?

 

 

         Natuurlijk was er

             koffie en vla.

 

 

En we hadden bezoek uit Indonesië.  Nederland wordt nog altijd gezien als   de “Moeder- provincie.” We hebben van begin af aan een goede onderlinge band en relatie.

   

 

  Maar er werd ook actie

  verwacht: spreekwoorden raden is een 

  leuke bezigheid om dat samen met

  anderen te doen.

  40 Opgaven kregen we en we wisten

  er aardig wat te vinden.

  Al waren we het spieken nog steeds

  niet verleerd.!!

 Na controle werden de prijsjes uitgedeeld         

 en om de verliezers niet teleur te stellen

 was er een verloting zodat iedereen met
  een aardigheidje naar huis ging. 

 

 

 

   Wat het altijd heel goed doet:  is 

  een voordracht.  Deze keer bleef het

  bij de nostalgie: “"t Knaapje zag een

  roosje staan…….”

  Zr. Desiree en Jeannetti zorgden    

   voor de entourage.

                    

 

  En toen Jantje nog pruimen

  zag hangen was het geheel voltooid.

   Zr. Veronique en Desiree

              in actie.

   Voldaan ging iedereen naar huis.

Het was een gezellige middag en

Zr. Marita  sjacherde gauw de twee organisatoren

voor eeen volgende keer.

 
 
We vierden ARUBA-DAG op 3 juli 2006
 

Onze Provincieheeft van af 1955  zusters als missionarissen naar Aruba gestuurd.
Ze zorgden er vooral voor onderwijs. Er waren kleuterscholen, basisscholen en een huishoudschool. Onze zusters namen het kloostertje over van de zusters Dominicanessen. Er was slaapplaats voor 5 zusters. Toen er later meer zusters bijkwamen, vonden die een slaapplek in een van de kleuterscholen.  Toen in 1982 de zusters terugkeerden naar Nederland omdat ze niet in staat waren het werk op het eiland voldoende  tye "bevrouwen”,  bleef Zr.Graciëla, Arubaanse van geboorte,  als enigste achter. Ze zocht contact met de nog aanwezige andere congregaties. Vooral bij de zusters Franciscanessen van Asten vond ze een nieuw tehuis. Maar toen ook zij weggingen werd er naar een definitieve oplossing gezocht. Zr.Graciëla, was wel ingetreden , maar had toch de zorg voor veel binnen de familie. Daarom nam ze haar intrek bij haar zus. Van daaruit bleef zij actief.  Ze was 39 jaar lang kleuterleidster op San Nicolas. Maar daarnaast was ze actief binnen de parochie. Niet alleen als rechterhand van de pastoor maar ook de toeverlaat van zieken en armen.
Het contact met de congregatie is er gedurende de jaarlijkse vakantie en natuurlijk via brieven. Nu ze e-mail heeft kunnen we het contact vergemakkelijken.
Op 3 juli was ze jarig, in oktober is ze 40 jaar lid van de congregatie.  De Nederlandse provincie heeft daar een werkelijke feestdag van gemaakt. Enkele familieleden die in Nederland wonen waren uitgenodigd, maar ook al de religieuzen die met haar op het eiland actief geweest waren: de zusters Franciscanessen van Asten, de Domincanessen van Voorschoten, de frères van ………….en daarnaast natuurlijk haar eigen Nederlandse medezusters. We waren met een grote groep samen.

Om 11.00 uur startten we met een Eucharistieviering in de grote zaal. Het kapelletje was te klein om allen te bevatten.
Het thema van de dienst: Verbondenheid is trouw zonder grenzen.
Aruba verbonden met Nederland door Zr.Graciëla. De tekst van Ruth, waar de voorganger, Dhr. van Elven, de nadruk legde op Orfa die terug ging naar haar land en haar familie, te vergelijken met onze Zr. Graciëla die achterbleef op het eiland.

Met zo'n grote groep werd er goed gezongen en meegebeden.

We zongen samen het Onze vader in het papiaments: Nos Tata cu ta den cielu,
maak alles nieuw :  Tata   stima. We kenden de wijs, voor het overige deden we wat  we konden.
Na de viering werd eerst Zr.Graciëla door allen gefeliciteerd. Er werd een korte pauze ingelast, waarin de zaal van kapel in ontvangstzaal werd veranderd. En er was gelegenheid genoeg om elkaar te ontmoeten.

      

  
Iedereen kon zich tegoed doen aan een heerlijke brunch. En toen bleef er maar weinig tijd over voor frisse lucht. want om half drie zou er een PowerPoint over Aruba gegeven worden. We kregen de gehele geschiedenis te zien, in vogelvlucht, van de aanwezigheid van onze zusters op Aruba. Voor degenen die er zelf geweest waren gaf het leuke herkenningspunten. Voor de anderen kwamen zelfs totaal nieuwe punten aan de orde. De prachtige natuur van Aruba, de cactussen en de geiten;  de Olieraffinaderij Lago en het hoteltoerisme wat op het moment hoogtij viert. en vooral het prachtige strand en de rotspartijen. Daar kon nog aardig over nagekaart worden. Met koffie en " Limburgse vlaai” besloten we de dag. Het was in
één woord een geweldige

 
 
21 juni Europese bijeenkomst van leidsters van de provincies
 

Munster, Kevelaer en Nederland

Eenmaal per jaar organiseert de congregatie een bijeenkomst voor de leidsters van de drie provincies. Ontmoeting staat daarbij op de eerste plaats. Deze keer was onze provincie aan de beurt om de dag te organiseren. De grote moeilijkheid voor onze provincie is dan altijd, dat het van belang is om een Duits-sprekende inleider/ster te vinden. Daar was het bestuur goed in geslaagd. Mevrouw Myriam Steemers, die we allemaal kennen als onze kapittelbegeleidster, was bereid een inleiding te houden. Ze sprak goed Duits. Maar dat niet alleen: ze hield een geweldige uiteenzetting over de "presentie-theorie”, maar daarover later.

Eerst iets over de dag. Rond negen uur waren de eerste gasten al aanwezig. Toen de groep van Munster binnenkwam was er ineens volop leven, ze kwamen zingende binnen met de Duitse vlag en hadden gedacht dat wij wel alles in het oranje zouden hebben. Maar daar was niet aan gedacht. Zo'n  voetballiefhebbers zijn we nu ook niet.

De zaal was gezellig klaargemaakt, er was ruimte genoeg want ook het achterste gedeelte was bij de zaal getrokken. Er werd koffie gedronken,  men begroette elkaar, het was in één woord “gezellig druk”.

Om 10.00 uur werd er officieel begonnen met een tekst “Gevoel voor menselijkheid”. Dat was een goed begin voor wat volgen zou over de presentie-theorie. Myriam Steemers had  een gedegen stuk voorbereid over deze theorie. In het kort komt die theorie hierop neer: dat presentie, er zijn voor anderen van grote betekenis is voor iedereen. Zij gaf aan dat het wel klinkt als een totaal nieuwe theorie, maar dat presentie eigenlijk altijd al gespeeld heeft. Zij ging uit van de parabel van de barmhartige Samaritaan en ze had daar ook mooie power-point beelden bij. Voor de Duitse zusters was het wel prachtig dat ze vele voorbeelden had van Duitse filosofen.  Myriam had een heel   boekje   samengesteld . Zr. Agape had er voor gezorgd dat het vlekkeloos Duits werd.

Na de inleiding gingen we in groepen met enkele vragen:

  • Wat betekent presentie voor jou?
  • Hoe ervaar je presentie?
  • Hoe geef jij presentie
  • Welke problemen ervaar je daarbij?

Het was duidelijk dat alle deelneemsters midden in de praktijk van het leven stonden. Iedereen wil zo goed mogelijk aanwezig zijn voor anderen, maar dat gaat niet zo eenvoudig en het gaat ook niet altijd. We kunnen niet 24 uur voor medemensen aanwezig zijn, en we willen ook niet alleen gedurende werktijden bereid zijn. Waar ligt de balans?

Myriam gaf nog een prachtig voorbeeld uit het boek “Oud en eenzaam” van Dorin Lessing, waarbij een vrijwilligster een arme, vervuilde vrouw  accepteert zoals ze is. Ze bezoekt haar, zonder eerst haar hele huis op te ruimen, zij zoekt alleen contact. En dat lukt haar met heel veel geduld. Zij was “present”.

Met het bespreken van deze vragen waren we bezig tot half een.Toen aten wij ons brood op en kregen we heerlijke aspergesoep.

Na de vrije tijd weer gebruikt te hebben voor ontmoeting kwamen we om twee uur weer samen en wisselden we uit wat er zo al in de groepen besproken was.

Daarna was er gepland dat de Nederlandse Provincie zich zou presenteren aan de hand van een power-point. In verschillende beelden konden we wat laten zien van onze provincie:  iets van de geschiedenis vanaf de Kulturkampf, iets van de bejaardenzorg en de activiteiten die ook daar zijn, iets van de projecten die we ondersteunen, en iets van de vele werkgroepen die na het kapittel ontstaan zijn  en ook iets van de nieuwe mogelijkheid voor het veilig  stellen van de klooster-archieven in het klooster van de Paters Kruisheren in St.Agatha, waar Zr.Henrica actief is.

Sommige  zusters hebben niet alles gezien…

( na het eten vallen ogen graag dicht).

Natuurlijk hadden  we 's middag ook koffie en Limburgse vlaai.

En we besloten de middag met een kleine viering waarin Riek en Betty de Duitse voorbeden hielden.

Het was een waardevolle bijeenkomst.

Iedereen ging tevreden naar huis.

(Mocht iemand graag de hele lezing van Myriam Steemers hebben dan kan ze zich bij mij melden)                   

                                                     Zuster Gemma.

 

 

 

 
 
OPEN KLOOSTERDAG
 
  Op 7 mei a.s  zetten plus minus 90 kloosters hun deuren open.
Ook het Annaklooster in Tegelen  doet dat.
Er zijn die dag 3 activiteiten:
     
1. Om half elf is er een woord- communiedienst in de kapel, waar iedereen van harte welkom is.
 

Aansluitend  drinken we koffie in de zaal, waar de gelegenheid is om met elkaar van gedachten te wisselen.

Rond 12.00 uur laten we een power-point zien over leven en werken van onze internationale congregatie.

     
2. Om twee uur zetten we onze deuren open voor de leerlingen van groep 8 uit de scholen in onze omgeving.
  De scholen zijn aangeschreven en weten er van.
Er is een speurtocht door het klooster.
Vooral  voor  speurneuzen   bijvoorbeeld:
Uit welk land hebben de zusters het schild van dit  dier  meegebracht:
     
3. Om vier uur   staan we open voor mensen die met ons in gesprek  willen gaan.
  Nadat men iets van het klooster gezien heeft zullen een paar zusters iets vertellen over hun leven en is er gelegenheid daarover  vragen te stellen, onder het genot van een kopje koffie.
We sluiten af met een korte viering in de kapel.
 
     
 
 

 

 
<<-- 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 -->>
 
terugEerste pagina terugVorige pagina
 
 
Hier is de link naar de pagina wie zijn wij Hier is de link naar de pagina waar zijn we Hier is de link naar de pagina ons erfgoed Hier is de link naar de pagina wereldwijd Hier is de link naar de pagina waar staan we voor Hier is de link naar de begin pagina Hier is de link naar de pagina In memoriam