Kerkeb÷ske - Helden  
  2017-06-12  
 

Hallo Peel en Maas weekkrant - serie kloosters


In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. In Helden verhuisden de zusters drie keer voordat ze bij hun eindbestemming, Kerkeböske, belandden.

 

 
   

  Over paters en nonnen: St.Jozefklooster Maasbree  
  2017-05-03  
 

 Hallo Peel en Maas weekkrant; (serie Over paters en nonnen)

In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In onze nieuwe serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Het St. Jozefklooster aan het Kennedyplein in Maasbree is nog altijd te bewonderen.

 
   

  Hoe staat de congregatie er in 2017 voor?  
  2017-03-27  
 

  In haar 175 jarig bestaan heeft de congregatie grenzen overschreden en zich verspreid over 4 continenten Momenteel telt onze gemeenschap 981 zusters, verdeeld over 6 provincies, twee regio’s en een communiteit behorend onder het generalaat.

 
   

  de bloemetjes buitenzetten  
  2017-02-26  
 

 De feestelingen van 2017

 
   

  DE FEESTELINGEN VAN 2016 IN INDONESI╦  
  2017-02-06  
 

In 2016 waren er in de Provincie Indonesië 12 jubilaressen die hun 65-, 60-, 40-jarig en 25-jarig intredefeest vierden. Begin december zijn ze drie keer bij elkaar geweest om met elkaar te spreken over hun roeping, de stichter Eduard Michelis en de constituties. 

 
   

  Vormingsprogramma 2017  
  2017-01-31  
 

 Zusters van de Goddelijke Voorzienigheid
1ste Graaf van Loonstr. 6,
5921 JC Blerick
 

 
   

  Eeuwige professie in Malawi  
  2016-10-05  
 

Op 2 september was er feest bij onze zusters in de regio Malawi.

 
   

  Viering van de eerste Professie  
  2016-02-26  
 

We wilden dit feest van zr. Chatarina Yuli en zr. Agustina dat op 23 juni 2015 plaatsvond  zo goed mogelijk voorbereiden.
 
   

     
     
     
     
 

spacer   spacer
     
140 jaar zusters van de Goddelijke Voorzienigheid in Nederland
 

Dagelijks worden we geconfronteerd met een vluchtelingenstroom van mensen die een weg zoeken naar vrede en een menswaardig leven. Dit is geen nieuw verschijnsel.  140 Jaar geleden werd het door de Kulturkampf in Duitsland voor religieuzen onmogelijk gemaakt hun werkzaamheden voort te zetten. Onze eerste zusters van de Goddelijke Voorzienigheid kwamen in 1876 als asielzoekers over de grens en werden door pastoor Pennings in een schrijven van 27 januari 1876 welkom geheten in Steyl. Hij schrijft: “Op uw vraag aan de Hoogeerwaarde Bisschop van Roermond heb ik gisteren antwoord gekregen.De bisschop geeft de zusters uit Duitsland alle vrijheid, zich hier te vestigen in het huis Moubis dat zij hebben gekocht.” Voor de verhuizing in maart hadden zich in februari al enkele zusters gesetteld in Blerick. De woningen van dit eerste begin in Blerick en in Steyl staan er nog.


 

                                                                                                     

 

 

 

Menige pastoor wist de weg naar Steyl te vinden. Er werden zusters gevraagd voor bewaarscholen, ziekenzorg, en om vrouwen en meisjes naaien en huishoudelijke begrippen bij te brengen. Daaruit volgde al  spoedig het leren van de taal en breidden de activiteiten zich uit tot internaten, scholen en gezondheidszorg in Nederland, Indonesië, Aruba en Malawi.

De stroom Duitse zusters is doorgegaan tot de tweede Wereldoorlog. Het belette Nederlandse meisjes niet om in te treden in deze congregatie. Zo leefden de twee nationaliteiten genoeglijk samen en verzetten zij samen een duizendtal taken bij verschillende activiteiten.

Op 16 juni 2016, de dag waarop onze feestelingen van het jaar in het zonnetje worden gezet, zal dit heuglijke feit mede herdacht en gevierd worden.

 
 
De Keverberg heeft veel voor ons betekend
 

16-12-2015 door: Redactie Hallo Peel en Maas

De Zusters van De Goddelijke Voorzienigheid woonden er van 1880 tot 1953, maar toen Kasteel De Keverberg afgelopen september na een verbouwing officieel werd geopend, waren ze niet uitgenodigd. Het foutje is drie maanden later alsnog rechtgezet. Een aantal zusters uit Venlo werd vrijdag 11 december rondgeleid door het hernieuwde kasteel.

“Geweldig”, roept zuster Marie-Desiree uit bij het zien van al het glas en staal bij de oude kasteelmuren. Ze is maar wat onder de indruk van de verbouwing van het kasteel. Zelf heeft ze de tijd niet meegemaakt dat de Zusters van De Goddelijke Voorzienigheid er woonden, net zoals de andere zusters die worden rondgeleid. “We kennen het eigenlijk alleen uit onze kronieken”, vertelt zuster Henrica. De zusterorde wijdt zich voornamelijk aan het opvoeden en onderwijzen van meisjes in de vorm van weeshuizen, kleuterscholen en scholen. Dat was ook het geval in Kessel, in de tijd dat de zusters het kasteel bewoonden. In die geschiedenisverhalen is onder andere te lezen dat het kasteel jarenlang onderdak bood aan kinderen van allerlei leeftijden. Zo was er een kostschool voor Duitse kinderen, een bewaarschool (voorloper van de kleuterschool, red.) en pensionaat voor meisjes en schipperskinderen. Die kronieken worden door een aantal zusters met wat hulp van buitenaf verzameld en op de website gezet, zodat ze voor iedereen beschikbaar zijn. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een van de verhalen gaat terug naar 1944, toen de Duitsers Kasteel De Keverberg in brand staken en opbliezen met 2.000 kilo dynamiet. De zusters en kinderen vluchtten naar een klein gebouwtje aan de voorzijde van het kasteel om daar te schuilen tegen de bommen. “De meisjes gingen toen de 150 treden aan de zijkant van het kasteel af om spullen in veiligheid te brengen”, vertelt zuster Henrica. “Naaimachines, meubels; alles wat er te redden viel, werd uit het kasteel gehaald.” Na de oorlog zagen de Zusters van De Goddelijke Voorzienigheid geen kans om het kasteel, dat vanbinnen vrijwel geheel was vernield, te herbouwen. De burcht werd een ruïne, die in 1953 door de toenmalige gemeente Kessel werd gekocht. “Onder leiding van professor Renaud werden de restanten verstevigd zodat wind en regen zo min mogelijk konden aantasten”, aldus Ton Hendricks, die lid is van de historische studiegroep Land van Kessel en rondleidingen door De Keverberg geeft. “Het lukte jarenlang niemand om de ruïne weer op te bouwen, tot november 2011.”

Op 18 november van dat jaar stemde de gemeenteraad van Peel en Maas in met de herbouw van De Keverberg. De helft van de kosten daarvan zou door de gemeente worden bekostigd, de andere helft door de provincie Limburg en Stichting Behoud Kasteel De Keverberg, die eigendom werd van de ruïne. Ton: “In september 2014 werd er gestart met de bouw, een jaar later was de grote opening.” Zuster Marie-Desiree weet niet wat ze ziet en hoort tijdens de rondleiding. Aangekomen in de Zusterkap, de bovenste verdieping van het kasteel, geven de grote ramen een fantastisch uitzicht over Kessel. Heel in de verte zijn zelfs de kathedraal van Roermond en de Venlose kerk te zien. “Wat geweldig om te zien allemaal. Ook al die foto’s van vroeger die hier hangen. En die betrokkenheid van de inwoners van Kessel om de ruïne toch te laten herbouwen”, vertelt ze vol bewondering in haar stem.

Ook zuster Henrica is onder de indruk van het kasteel. Ze is met andere zusters nog regelmatig gaan kijken. “Het heeft iets emotioneels om hier te zijn”, vertelt ze. “Het uitzicht is geweldig. Maar ook de gedachte erachter. Wat er gedaan is om tot hier te komen, maar ook de geschiedenis­ die de Zusters van De Goddelijke Voorzienigheid hier hebben.” Achteraf hadden de zusters het kasteel na de oorlog best terug willen hebben, vermoeden Henrica en Marie-Desiree. “Maar dan was het nooit zo mooi geworden als het nu is.”

 

 
 
Sluiting van ons laatste klooster
 

 

Sluiting van ons St. Annaklooster in Tegelen.

In 1934 werd ijverig begonnen om in Tegelen “Op de Hei” uitbreiding van het dorp te realiseren. Door de industrialisering nam het aantal inwoners snel toe. De kerk en het klooster stonden er voordat de rest er kwam. Ruim 81 jaar hebben onze zusters daar zinvol werk mogen doen. Een kleuterschool, lagere school en wijkzorg brachten de bewoners en de zusters dicht bij elkaar. In de tachtiger jaren toen de scholen en de wijkzorg overgedragen waren aan andere stichtingen, is er een poging gewaagd het klooster te verkopen. Een reorganisatie in de provincie schiep uiteindelijk nieuwe mogelijkheden voor dit gebouw. Na een inwendige verbouwing vond het Provincialaat van de Nederlandse Provincie in 1989 daar een nieuw onderkomen. Het was na Steyl en Venlo nu de nieuwe vestigingsplaats. Een klooster verkopen gebeurt niet zonder slag of stoot. In het kapittel van 2005 is er al over gedacht en gesproken. Dat gesprek werd herhaald in 2009 en in het kapittel 2014 werd de druk op de ketel verhoogd. Het aantal zusters slonk en de ruimtes werden te groot. Binnen een jaar was er een koper gevonden die er kleinschalige zorg in gaat onderbrengen. Een bezigheid die onze zusters na 1876 reeds in verschillende plaatsen op gang hadden gebracht. Op 30 oktober vond de overdracht plaats en werd de fakkel overgedragen aan Zorghuis Tegelen. ( www.zorghuis Tegelen.nl )                                                                               

Voordat het gebouw kon worden overgedragen moest er een aantal andere bestemmingen gevonden worden. Het Provincialaat verhuisde, met de laatste bewoonsters naar Blerick, Eerste Graaf van Loonstraat 6. Het archief verhuisde naar Het Erfgoedcentrum in St. Agatha. “Kunststukken” die niet meer konden worden ondergebracht, omdat we niet meer over grotere eigen gebouwen beschikken, hebben een nieuwe bestemming gekregen in musea en kerkelijke instellingen. Met weemoed maar ook met een dankbaar hart is afscheid genomen van deze dierbare plek, wetend dat het gebouw een mooie toekomst krijgt.

We wensen de nieuwe bewoners een fijne toekomst. Als de lente komt kunnen ze genieten van goede zorg en van de mooie tuin.

    

             


 
 
De bloemetjes buitenzetten
 

 

 
 
De bloemetjes buiten zetten
 

 

 
 

 

 
<<-- 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 -->>
 
terugEerste pagina terugVorige pagina
 
 
Hier is de link naar de pagina wie zijn wij Hier is de link naar de pagina waar zijn we Hier is de link naar de pagina ons erfgoed Hier is de link naar de pagina wereldwijd Hier is de link naar de pagina waar staan we voor Hier is de link naar de begin pagina Hier is de link naar de pagina In memoriam