Herdenkingsfeest in CuiabŠ, BraziliŽ  
  2017-12-17  
 

 

Het jubileum werd op een provinciale dag gevierd met de 30 zusters en 5 leken. 

 

 
   

  Struktuurbijeenkomst BraziliŽ  
  2017-09-20  
 

Van 31 augustus tot 3 september 2017 vond in Curitiba/Parana/Brazilië een studiebijeenkomst plaats, om te overleggen over een nieuwe structuur voor het leven en de zending van de zusters van de Goddelijke Voorzienigheid in Latijns-Amerika en Mozambique. Uit de 4 provincies en 1 regio waren 86 zusters aanwezig. De methode “Zien-oordelen-handelen” werd daarbij gehanteerd.
De 100 communiteiten van Latijns-Amerika en Mozambique hielden een gebedsdienst, zodat ze deze bijeenkomst in hun gedachten en gebed konden  meebeleven.


 

 
   

  50-JARIG JUBILEUM IN PARANATINGA, MATO GROSSO  
  2017-07-05  
 
Paranatinga is een afgelegen plaats in het binnenland van Mato Grosso, Brazilië. Vijftig jaar geleden met een geringe bevolking die leefde in enkele hutten in de “Buschsteppe”. 
 
   

  Serie Kloosters; De Keverberg  
  2017-06-29  
 

 In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. ­Kasteel De ­Keverberg in Kessel werd van 1880 tot 1944 bewoond door Duitse zusters, totdat ze moesten vluchten en het kasteel door de bezetters werd verwoest. 

 
   

  Serie kloosters; Zusterklooster Panningen  
  2017-06-22  
 

  In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Inmiddels doet het gebouw dienst als café en restaurant, maar Grand Café Gallery in Panningen was jarenlang een zusterklooster.

 
   

  KerkebŲske - Helden  
  2017-06-12  
 

Hallo Peel en Maas weekkrant - serie kloosters


In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. In Helden verhuisden de zusters drie keer voordat ze bij hun eindbestemming, Kerkeböske, belandden.

 

 
   

  Over paters en nonnen: St.Jozefklooster Maasbree  
  2017-05-03  
 

 Hallo Peel en Maas weekkrant; (serie Over paters en nonnen)

In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In onze nieuwe serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Het St. Jozefklooster aan het Kennedyplein in Maasbree is nog altijd te bewonderen.

 
   

  Hoe staat de congregatie er in 2017 voor?  
  2017-03-27  
 

  In haar 175 jarig bestaan heeft de congregatie grenzen overschreden en zich verspreid over 4 continenten Momenteel telt onze gemeenschap 981 zusters, verdeeld over 6 provincies, twee regio’s en een communiteit behorend onder het generalaat.

 
   

     
     
     
     
Ons Erfgoed
 
 
   
Ervaringen van zusters  
   

Enkele zusters hebben als leerling een huishoudschool van de zusters van de Goddelijke Voorzienigheid bezocht. Zij maakten daar kennis met deze congregatie. Dit beviel zo goed  dat zij later intraden en soms als leerkracht op dezelfde school gingen werken.

Dit blijkt uit de volgende verhalen.van Zr. Cornelia, Zr. Henrica, Zr. M. Jeannette en Zr. Anne.

 
   

Zr. Cornelia 
In Lierop doorliep ik de 2 jarige landbouwhuishoudschool. Ik was daar aanwezig vanaf september 1952 tot juli 1954.Wat was de aanleiding om er naartoe te gaan? Mijn ouders hadden het principe als we het kunnen willen we onze kinderen wat mee geven voor de toekomst. Daarom wilden zij investeren in kennis en inzicht. Ik had de VGLO school bij ons in het dorp doorlopen en mijn oudste zus die in Grubbenvorst op kostschool was geweest was terug.Nu kon ik kiezen wat ik verder wilde. Daar wel gebleken was dat ik handig was met draad en naald en ik daar wel interesse voor had, vroeg mijn moeder: Vind je de landbouwhuishoudschool in Lierop iets voor jou? Ik zag er vreselijk tegen op om van huis weg te gaan maar we gingen toch maar eens kijken. Het was al een hele onderneming om er te komen,  want met verschillende bussen tot sluis 10 bij het kanaal in Lierop was al een heel eind en vanaf de bushalte tot het huis was ook nog ongeveer een half uur lopen. Na een goed gesprek met de nodige informatie werd de stap toch gezet. Vooraf was er nog veel werk, want er werd een uniform gedragen en dat moest ik eerst nog naaien.In het reizen waren we geen helden maar toen het zover was werd ik naar de

bus gebracht en ging op stap. Bij de bushalte aan het kanaal waren meer meisjes die daar uitstapten met een groot koffer. Dus met de hele groep op stap. Wat waren we blij toen halverwege een boer met paard en kar voorbij kwam die ons zag sjouwen en vroeg of hij onze koffers mee zou nemen naar het klooster. Zo gebeurde het. Al was ik 15 jaar toch viel het niet mee om een tijd weg te zijn van huis. Gelukkig hadden dat meerdere klasgenoten en zo hadden we begrip voor elkaar. Er was een geregelde dagorde waar we ons aan moesten houden. Zo was er een lesrooster met alle mogelijke vakken, o.a. veel huishoudvakken. Kooklessen, voedingsleer, naaien,kinderverzorging, het samenstellen van menu’s, enz.. Ik zie ons daar nog bezig in de keuken. Eerst werd er gesproken onver de samenstelling van het menu, omtrent wat past bij elkaar, welke voedingswaarde moet er in aanwezig zijn en hoe kun je variatie aanbrengen ...Het leren serveren was ook een hele kunst. Een tafel keurig dekken maar ook het opdienen en afruimen. Als je een lange arm had kon je overal beter bij maar met een korte arm was het een hele kunst om het eerste bord op je hand te zetten, dan het tweede bord te nemen en dat op je arm te plaatsen en het bestek op het andere bord te leggen.Je kunt je wel voorstellen dat dat veel aandacht vroeg en tegelijk ook vaker hilariteit opriep onder elkaar. 

. Mijn moeder was zelf ook in Lierop geweest in haar jeugd en zij leerde ook alle werkzaamheden die op een boerderij voor kwamen, zoals vee voeren, koeien melken, de producten op het land verzorgen enz. Wij kregen deze vakken meer theoretisch en via kleine tuinvakken. Er kwam wel een tuinbouwleraar en een landbouwleraar voor deze lessen. Zo gingen we wel de tuin in om daar iets te poten en dat te volgen in zijn groeiproces. Er  werd bijvoorbeeld postelein gezaaid. Van deze groenten had ik nog nooit gehoord. Toen de blaadjes gesneden konden worden moesten wij ze ook klaarmaken in de keuken en eten. Men ging er vanuit dat je alles moest leren eten.
We leerden ook alles over wassen en strijken. Welke wasmiddelen zijn goed, wat moet in de week gezet worden. Hoe ga je om met bonte en witte was. Hoe vouw je de zaken op en hoe leg je ze keurig in de kast. enz. Ze hielden ons volop bezig. Verder kregen we nog allerhande lessen zoals maatschappijleer en godsdienst. We moesten ook allemaal een taak vervullen die om de paar maanden wisselde. Ik herinner mij nog dat ik in het keukentje bij de zuster kwam die de ouden van dagen moest verzorgen. Je moest dan dienblaadjes ophalen en de zaken afwassen. Je mocht wel een praatje maken maar niet te lang. Zo kon het ook zijn dat je bepaalde afdelingen moest poetsen of stoffen. Het hele huis kreeg zo wel zijn beurt en wij leerden de werkzaamheden. De ene zuster was een strenge lerares, de andere ging soepel om met de zaken.
We bleven een heel trimester aan een stuk daar. Wat was ik blij toen we voor de kerstvakantie naar huis mochten. Ik had het gevoel dat ons huis heel klein geworden was doordat we in Lierop toch wel grotere afstanden en grotere ruimtes hadden. Drie maanden orde en regelmaat, dat was zichtbaar aanwezig, mijn uniformen waren allemaal veel te nauw geworden, dus in de vakantie aan de slag om ze weer passend te maken.
In de avonduren zaten we gezellig bij elkaar te handwerken. Lakens en slopen borduren, haken en breien. Een
vlijtige huisvrouw zit niet gauw stil. Toen ik thuis mee opruimde toen
mijn moeder gestorven was lagen er nog verschillende van deze geborduurde zaken in de kast en werden ze verdeeld onder broers en zussen.
De weekenden hadden zo hun eigen invulling. Na het ontbijt gingen we naar de dorpskerk in Lierop om de hoogmis bij te wonen. De stoelen werden bij elkaar gehaald en keurig in een rij geplaatst achter de communiebank en dat waren onze plaatsen tijdens de dienst. Na het middageten was er meestal een lange wandeling gepland. De ene keer richting Someren en de andere keer richting Asten. In een lange stoet met toezicht van de een of ander waren we dan wel zo’n paar uur onderweg.
Het verblijf in Lierop was een rijke leerzame tijd. Ik denk dat de meeste meisjes, zowel de primaire (7de en 8ste klassers) als de leerlingen van de landbouwhuishoudklassen er veel geleerd hebben wat ze later goed konden gebruiken. Mij heeft het aangezet om me verder te vormen in de naaivakken zodat ik coupeuselerares werd. Ook volgde  ik nog de middenstandscursus om eventueel op dit gebied iets voor de toekomst te kunnen gaan doen.
Ik kijk met voldoening terug op de tijd in Lierop
 
 
 

 

Zr. Henrica .

Als 15-jarige mocht ik naar Lierop naar de huishoudschool. Ik was thuis de eerste die van huis ging voor dagstudie. Ik voelde me daar direct thuis en had al snel een vriendinnenclub. Het internaat was vrij primitief. We sliepen op zalen met chambrettes en een gordijn ervoor. In de winter was het er koud en soms stond het ijs op de waskom. Een keer per maand was er baddag. Bij elke badbeurt moest een stuk hout in de stookketel worden gelegd om het water voor de volgende op temperatuur te hebben. In de strijkles werd er nog gebruik gemaakt van kachelijzers, waardoor het soms wachten was op het volgende hete ijzer
.
Dat alles mocht de vreugde niet schaden, de vakken interesseerden me . Dat stimuleerde me om erg mijn best te doen, want er was rivaliteit onder de leerlingen wie wel de beste was. Vaak deden we een balspel op de binnenplaats en na een harde val op de stenen zaten de kousen vol gaten, zodat ze gestopt moesten worden. Ik was daar handig in en stopte die dan ook voor de andere meisjes, opdat ze nog een tijd konden meegaan. Na een bezoek van de privé secretaresse van Koningin Juliana liet deze naderhand poppenkleren bezorgen om ze te wassen en zonodig bij te werken. Er was ook een damast tafellaken bij met 2 grote gaten erin. Mij werd toen gevraagd deze te stoppen, wat me menig uur gekost heeft. Als dank kreeg ik later een familiefoto van het koninklijke gezin en een doos bonbons. Voor de tuinbouwlessen hadden we ieder een stukje grond waar we bloemen en groenten teelden. Met Zr. Ambrosie gingen we naar het land aardappels rapen of bieten wieden onder toezicht van dhr. Remery. Tijdens de verbouwing van de boerderij moesten wij als oudste groep op de pastoriezolder slapen. De slaapplaatsen waren met gordijnen verdeeld. Het was juist in de tijd van de kermis, die wij ’s avonds vanuit het zolderraam konden zien. Met een stel zaten we daar te giechelen, totdat plots de zuster haar stem verhief vanuit de spekkast, die ha
ar slaapruimte was. We vlogen als ratten in ons nest. De volgendeochtend gingen we met een kloppend hart naar school met de gedachte naar huis gestuurd te worden. Er gebeurde niets.Waarschijnlijk heeft de zuster het gebeuren voor zichzelf gehouden. We hebben de overgang van de oude school naar de nieuwe school meegemaakt, wat een hele vooruitgang was. Dat betekende voor onze klas het diner verzorgen en de gasten bedienen aan tafel. Ik heb er veel geleerd, waar ik later profijt van heb gehad. 
Zr. Henrica leerde in Lierop de zusters kennen. Ze was bijna 19 toen ze in Steyl intrad. Van 1963-1970 was ze als zuster op Aruba verbonden aan een beginnende huishoudschool. Ze moest daar veel improviseren en ontdekken wat wel en niet kon in zo’n klimaat en in een andere cultuur.
 
Zr. M. Jeannette begon na haar Mulo- en Kweekschooljaren in Lierop aan de huishoudschool haar onderwijsloopbaan. Aan die landbouw-huishoudschool van de NCB ( Noord Brabantse Boerenbond ) heeft ze twee jaar les gegeven in AVO ( Algemeen Vormend Onderwijs ). Op die school zaten zowel interne als externe leerlingen. Die leerden er koken, wassen, handwerk en huishoudelijk werk.
Zr. M. Jeannette herinnert zich dat een leerling haar in het theorielokaal kwam “tracteren” op een lekker toetje uit de kookles.
Ook herinnert zij zich dat er in het lokaal boeken stonden waar misschien wel iets bij was over het kloosterleven; zij wilde n.l. intreden. Dat intreden heeft ze inderdaad gedaan, bij dezelfde zusters als van haar kleuter- en lagere school. Die zusters waren ook in Blerick waar ze in het internaat was en waar ze de opleiding van Mulo en Kweek volgde. In 1954 is ze bij die zusters van de Goddelijke Voorzienigheid ingetreden.
 
Zr. Anne Lemmen is van 1964-1980 directrice geweest van de huishoudschool in Tegelen. De school werd, behalve door meisjes uit Tegelen, ook bezocht door leerlingen uit omliggende gemeenten.
Zr. Anne Lemmen was haar carrière in het onderwijs begonnen in het landbouw-huishoudonderwijs in Sevenum. Daar was ze ruim 7 jaar directrice van die school.
Zr. Anne heeft herhaaldelijk moeten inspelen op nieuwe ontwikkelingen in het onderwijs. Steeds stond bij haar de leerling centraal.
 
   
terug Ga terug
   
   
 
Hier is de link naar de pagina wie zijn wij Hier is de link naar de pagina waar zijn we Hier is de link naar de pagina ons erfgoed Hier is de link naar de pagina wereldwijd Hier is de link naar de pagina waar staan we voor Hier is de link naar de begin pagina Hier is de link naar de pagina In memoriam >