Herdenkingsfeest in CuiabŠ, BraziliŽ  
  2017-12-17  
 

 

Het jubileum werd op een provinciale dag gevierd met de 30 zusters en 5 leken. 

 

 
   

  Struktuurbijeenkomst BraziliŽ  
  2017-09-20  
 

Van 31 augustus tot 3 september 2017 vond in Curitiba/Parana/Brazilië een studiebijeenkomst plaats, om te overleggen over een nieuwe structuur voor het leven en de zending van de zusters van de Goddelijke Voorzienigheid in Latijns-Amerika en Mozambique. Uit de 4 provincies en 1 regio waren 86 zusters aanwezig. De methode “Zien-oordelen-handelen” werd daarbij gehanteerd.
De 100 communiteiten van Latijns-Amerika en Mozambique hielden een gebedsdienst, zodat ze deze bijeenkomst in hun gedachten en gebed konden  meebeleven.


 

 
   

  50-JARIG JUBILEUM IN PARANATINGA, MATO GROSSO  
  2017-07-05  
 
Paranatinga is een afgelegen plaats in het binnenland van Mato Grosso, Brazilië. Vijftig jaar geleden met een geringe bevolking die leefde in enkele hutten in de “Buschsteppe”. 
 
   

  Serie Kloosters; De Keverberg  
  2017-06-29  
 

 In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. ­Kasteel De ­Keverberg in Kessel werd van 1880 tot 1944 bewoond door Duitse zusters, totdat ze moesten vluchten en het kasteel door de bezetters werd verwoest. 

 
   

  Serie kloosters; Zusterklooster Panningen  
  2017-06-22  
 

  In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Inmiddels doet het gebouw dienst als café en restaurant, maar Grand Café Gallery in Panningen was jarenlang een zusterklooster.

 
   

  KerkebŲske - Helden  
  2017-06-12  
 

Hallo Peel en Maas weekkrant - serie kloosters


In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. In Helden verhuisden de zusters drie keer voordat ze bij hun eindbestemming, Kerkeböske, belandden.

 

 
   

  Over paters en nonnen: St.Jozefklooster Maasbree  
  2017-05-03  
 

 Hallo Peel en Maas weekkrant; (serie Over paters en nonnen)

In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In onze nieuwe serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Het St. Jozefklooster aan het Kennedyplein in Maasbree is nog altijd te bewonderen.

 
   

  Hoe staat de congregatie er in 2017 voor?  
  2017-03-27  
 

  In haar 175 jarig bestaan heeft de congregatie grenzen overschreden en zich verspreid over 4 continenten Momenteel telt onze gemeenschap 981 zusters, verdeeld over 6 provincies, twee regio’s en een communiteit behorend onder het generalaat.

 
   

     
     
     
     
Ons Erfgoed
 
 
   
De ervaringen van zuster Magdelena Geurts.  
   

Zr.Magdelena kwam in 1981 terug uit Aruba. Het was moeilijk om weer te passen in de Nederlandse maatschappij en ook in de kloostergemeenschap. In 1988 vroeg het Provinciaal Bestuur zusters die in Wijbosch wilden gaan wonen om in Huize Barbara de zusters van de Congregatie die daar verpleegd werden bij te staan. Zr.Magdelena meldde zich aan.

 
   

 

 
 
“We waren met 5 zusters die zich hadden aangemeld . Zr.Ludgeri ging het naai- en verstelwerk doen voor de zusters, Zr.M.Joséph en ik gingen vrijwilligerswerk doen, Zr.Johanna zorgde in ons huis op de Acaciastraat voor het eten en deed nog andere werkzaamheden. Zr.Maria werkte eerst ook als vrijwilligster en later was ze in het Bestuur van de Congregatie. Onze taken waren zo verdeeld, maar we werkten ook samen. Mijn werk bestond eruit de mensen te helpen die in de huiskamer zaten, koffie en thee schenken, helpen met eten, fruit schillen, spelletjes doen. We waren er niet alleen voor onze eigen zusters maar ook voor

de zusters van andere Congregaties. Ook gingen we vaak in de tuin wandelen met de zusters, dan eens met deze dan weer met die. Er zíjn voor de zieke en bejaarde medemens vond ik fijn. Ik heb dit werk altijd met veel plezier gedaan, het was, na Aruba, de mooiste tijd uit mijn leven. We hadden een gezellig thuis in de Acaciastraat , daar konden we goed samen praten over de problemen die zich ook wel eens voor deden. Ook het contact met leken vrijwilligsters verliep goed. 
Vaak moesten we waken bij een zieken of stervende. Ik had er moeite mee dat je niets voor deze mensen kon doen. Je zat er maar wat bij. Ja je kon wel bidden en zingen of voorlezen, en dat deed ik ook maar zo echt wat doen met je handen, kon je niet. Dokter Plaisier zei altijd:”Het is voldoende als je erbij bent, de ander niet alleen laat.” 
Thuis in de Acaciastraat wasook zorg nodig, toen zuster Maria ziek werd. Ik ging  altijd met Zr.Maria mee naar de artsen en het ziekenhuis. Dat was een moeilijke periode die veel van ons allen heeft gevraagd. Samen hebben we veel voor haar mogen betekenen. Als je over mantelzorg praat dan was dat het wel . Ze is gelukkig thuis gestorven, ze wilde dat ook graag en wij hebben het kunnen realiseren. 
Waar ik nog blij en dankbaar voor ben is het afscheid wat men mij bereid heeft toen ik naar Boxmeer verhuisde. Iedereen was vol belangstelling, ik heb toen echte waardering gevoeld. Het doet mij nog goed om eraan terug te denken. Ik was er kind aan huis en kende iedereen."
 
   
terug Ga terug
   
   
 
Hier is de link naar de pagina wie zijn wij Hier is de link naar de pagina waar zijn we Hier is de link naar de pagina ons erfgoed Hier is de link naar de pagina wereldwijd Hier is de link naar de pagina waar staan we voor Hier is de link naar de begin pagina Hier is de link naar de pagina In memoriam >