Herdenkingsfeest in CuiabŠ, BraziliŽ  
  2017-12-17  
 

 

Het jubileum werd op een provinciale dag gevierd met de 30 zusters en 5 leken. 

 

 
   

  Struktuurbijeenkomst BraziliŽ  
  2017-09-20  
 

Van 31 augustus tot 3 september 2017 vond in Curitiba/Parana/Brazilië een studiebijeenkomst plaats, om te overleggen over een nieuwe structuur voor het leven en de zending van de zusters van de Goddelijke Voorzienigheid in Latijns-Amerika en Mozambique. Uit de 4 provincies en 1 regio waren 86 zusters aanwezig. De methode “Zien-oordelen-handelen” werd daarbij gehanteerd.
De 100 communiteiten van Latijns-Amerika en Mozambique hielden een gebedsdienst, zodat ze deze bijeenkomst in hun gedachten en gebed konden  meebeleven.


 

 
   

  50-JARIG JUBILEUM IN PARANATINGA, MATO GROSSO  
  2017-07-05  
 
Paranatinga is een afgelegen plaats in het binnenland van Mato Grosso, Brazilië. Vijftig jaar geleden met een geringe bevolking die leefde in enkele hutten in de “Buschsteppe”. 
 
   

  Serie Kloosters; De Keverberg  
  2017-06-29  
 

 In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. ­Kasteel De ­Keverberg in Kessel werd van 1880 tot 1944 bewoond door Duitse zusters, totdat ze moesten vluchten en het kasteel door de bezetters werd verwoest. 

 
   

  Serie kloosters; Zusterklooster Panningen  
  2017-06-22  
 

  In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Inmiddels doet het gebouw dienst als café en restaurant, maar Grand Café Gallery in Panningen was jarenlang een zusterklooster.

 
   

  KerkebŲske - Helden  
  2017-06-12  
 

Hallo Peel en Maas weekkrant - serie kloosters


In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. In Helden verhuisden de zusters drie keer voordat ze bij hun eindbestemming, Kerkeböske, belandden.

 

 
   

  Over paters en nonnen: St.Jozefklooster Maasbree  
  2017-05-03  
 

 Hallo Peel en Maas weekkrant; (serie Over paters en nonnen)

In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In onze nieuwe serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Het St. Jozefklooster aan het Kennedyplein in Maasbree is nog altijd te bewonderen.

 
   

  Hoe staat de congregatie er in 2017 voor?  
  2017-03-27  
 

  In haar 175 jarig bestaan heeft de congregatie grenzen overschreden en zich verspreid over 4 continenten Momenteel telt onze gemeenschap 981 zusters, verdeeld over 6 provincies, twee regio’s en een communiteit behorend onder het generalaat.

 
   

     
     
     
     
Ons Erfgoed
 
 
   
Zr. M.Agnes Maas op Maria Roepaan.  
   

In september 1965 ben ik naar "Maria Roepaan" gekomen om daar te werken als hoofd van de huishouding en als overste van onze communiteit, die toen 22 zusters telde. Het was voor mij een totaal onbekende wereld. Ik had alleen de verhalen over "Maria Roepaan"gehoord, maar ik was er nog nooit geweest. Er kwam nog bij, dat het werk daar helemaal vreemd voor me was, daar ik uit het onderwijs kwam. In 1965 was ik hoofd van de H.Hartschool in Sevenum, een meisjesschool met 8 leerkrachten. Een hopeloos gevoel had ik bij deze overplaatsing, omdat ik niet voorbereid was op dit werk, maar de Provinciale Overste vond toch dat ik dit moest gaan doen. Het afscheid van het onderwijs viel mij wel zwaar.

 
   

 

 Op “Maria Roepaan” ben ik weer met ijver begonnen aan mijn nieuwe taak. Het was een grote inrichting voor zwakzinnigen, zoals dat toen heette. Een inrichting met véél mensen, véél werk, véél uitbreiding en véél nieuwbouw in die tijd.
Hoofd van de huishouding hield in: de voedingsdienst, het schoonhouden van alle gebouwen, die over twee terreinen verspreid lagen, de wasserij, gedeeltelijk in huis en voor een deel buitenshuis, het sorteren van de was die als bulk weer terugkwam van de wasserij, de zorg voor al het linnengoed en de kleding van de pupillen ( ruim 700 in die tijd!), het nummeren en verstellen van alle textiel.
In het begin wist ik niet wat ik moest doen, zo vreemd was het voor mij. Maar gaandeweg begon ik het werk wat te kennen. Door het volgen van diverse cursussen zoals: Hoofd huishouding, Wasserij, Schoonhouden van gebouwen, wist ik ook beter wat er allemaal in zo’n inrichting omgaat. Iedereen was wel bereid om mij wegwijs te maken in huis. We hadden veel jonge zusters op “Maria Roepaan”die allen, op een na, in de inrichting werkzaam waren. Samen met vele anderen heb ik daar veel geleerd en ook mogen meewerken aan de goede gang van zaken in het belang van onze pupillen. Dan denk ik aan de bouw van de nieuwe keuken annex eetzaal en bezoekersrestaurant. Dat was ’n hele verandering van de oude keuken aan de Kleefseweg naar de nieuwbouw aan de Siebengewaldseweg 15. Toen dit klaar was kwam er een hoofd voedingsdienst bij en hoefde ik daar niet meer voor te zorgen.
 
Wat de textielvoorziening en de kleding van de pupillen betreft, heb ik op verzoek van de heer J.Verheggen, economisch directeur, een textielmagazijn opgezet samen met Zr. Johanna Maria, die daar de zorg voor had. De inkoop van textiel deden we samen. We gingen daarvoor naar kledingbeurzen in Amsterdam en naar fabrieken die confectiekleding maakten. Voor de schoenen van de pupillen was ik een halve dag per week bezig om die te gaan passen op de paviljoens. De auto volgeladen met schoenen.
Bij de verdere uitbreiding van de inrichting heb ik een schoonmaakdienst opgezet en mannen gezocht om dit werk te doen. Tot dan toe hadden we alleen vrouwen in de huishoudelijke dienst, maar ik moet zeggen dat het heel goed gegaan is en na verloop van tijd waren er 22 mannen in de schoonmaakdienst werkzaam. Als er weer een nieuwbouw opgeleverd was, trok ik met de schoonmakers er in voor de éérste grote schoonmaak.
Er is nog een nieuw klooster gebouwd aan de Siebengewaldseweg, een grote verpleegstersflat, een verpleegstersschool en 5 paviljoens voor de pupillen. Verder nog een nieuw textielmagazijn en een naaikamer. De naaikamer was het laatste onderdeel van mijn dienst dat verhuisde. Dit was heel fijn, want men werkte altijd in een ruimte in het souterrain aan de Kleefseweg, die veel te klein was. Het had wel lang geduurd, maar het is er toch van gekomen. “De aanhouder wint”.
Samen hebben wij op “Maria Roepaan”heel hard maar ook heel fijn gewerkt. Je kon er echt op elkaar rekenen. Ook de pupillen waren heel fijn en dankbaar om mee en voor te werken. Na bijna 10 jaar “Maria Roepaan”kreeg ik een verplaatsing naar Steyl. Toen vond ik het weer heel jammer om daar weg te gaan.“Het kan verkeren”.
 
   
terug Ga terug
   
   
 
Hier is de link naar de pagina wie zijn wij Hier is de link naar de pagina waar zijn we Hier is de link naar de pagina ons erfgoed Hier is de link naar de pagina wereldwijd Hier is de link naar de pagina waar staan we voor Hier is de link naar de begin pagina Hier is de link naar de pagina In memoriam >