Herdenkingsfeest in Cuiabá, Brazilië  
  2017-12-17  
 

 

Het jubileum werd op een provinciale dag gevierd met de 30 zusters en 5 leken. 

 

 
   

  Struktuurbijeenkomst Brazilië  
  2017-09-20  
 

Van 31 augustus tot 3 september 2017 vond in Curitiba/Parana/Brazilië een studiebijeenkomst plaats, om te overleggen over een nieuwe structuur voor het leven en de zending van de zusters van de Goddelijke Voorzienigheid in Latijns-Amerika en Mozambique. Uit de 4 provincies en 1 regio waren 86 zusters aanwezig. De methode “Zien-oordelen-handelen” werd daarbij gehanteerd.
De 100 communiteiten van Latijns-Amerika en Mozambique hielden een gebedsdienst, zodat ze deze bijeenkomst in hun gedachten en gebed konden  meebeleven.


 

 
   

  50-JARIG JUBILEUM IN PARANATINGA, MATO GROSSO  
  2017-07-05  
 
Paranatinga is een afgelegen plaats in het binnenland van Mato Grosso, Brazilië. Vijftig jaar geleden met een geringe bevolking die leefde in enkele hutten in de “Buschsteppe”. 
 
   

  Serie Kloosters; De Keverberg  
  2017-06-29  
 

 In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. ­Kasteel De ­Keverberg in Kessel werd van 1880 tot 1944 bewoond door Duitse zusters, totdat ze moesten vluchten en het kasteel door de bezetters werd verwoest. 

 
   

  Serie kloosters; Zusterklooster Panningen  
  2017-06-22  
 

  In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Inmiddels doet het gebouw dienst als café en restaurant, maar Grand Café Gallery in Panningen was jarenlang een zusterklooster.

 
   

  Kerkeböske - Helden  
  2017-06-12  
 

Hallo Peel en Maas weekkrant - serie kloosters


In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. In Helden verhuisden de zusters drie keer voordat ze bij hun eindbestemming, Kerkeböske, belandden.

 

 
   

  Over paters en nonnen: St.Jozefklooster Maasbree  
  2017-05-03  
 

 Hallo Peel en Maas weekkrant; (serie Over paters en nonnen)

In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In onze nieuwe serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Het St. Jozefklooster aan het Kennedyplein in Maasbree is nog altijd te bewonderen.

 
   

  Hoe staat de congregatie er in 2017 voor?  
  2017-03-27  
 

  In haar 175 jarig bestaan heeft de congregatie grenzen overschreden en zich verspreid over 4 continenten Momenteel telt onze gemeenschap 981 zusters, verdeeld over 6 provincies, twee regio’s en een communiteit behorend onder het generalaat.

 
   

     
     
     
     
Ons Erfgoed
 
 
   
Werkzaamheden van Zr.Thérèse Voermans.  
   

Na het kapittel van 1970 kwam er de mogelijkheid om vrij te solliciteren. Omdat ik mij zou aansluiten bij een kleine leefgroep bij de Zrs. Leonie Sengers en Catharina van Gerven in Geldrop, die al werkzaam waren in het ziekenhuis, ben ik gaan solliciteren naar werk. Dat was niet makkelijk als religieuze, want ik wilde graag tussen en met mensen blijven werken.

 
   

 

.
 
Via het Arbeidsbureau in Eindhoven ben ik mondeling op sollicitatiegesprek geweest, dat kon toen nog, bij Dhr. G. Leijten, directeur van een bruidsjaponnenatelier. Het was een bijzonder gesprek en hij was bekend met religieuzen. Op 01-05-1972 ben ik bij ”JOLIE” J. Leijten n.v. ateliers voor bruidskleding en modegroothandel aan het werk gegaan. Er werkten 106 personen. Dus dat was wel even wennen maar ik werd helemaal in de groep opgenomen. Het was de bedoeling dat ik met iedereen in contact kwam van administratie tot magazijnpersoneel. Het was geen bandwerk. Ieder maakte een hele bruidsjapon. Na tweeënhalf jaar in kleine groepjes gewerkt te hebben, werd ik gevraagd als modellennaaister. Dat was samenwerken met de ontwerpster dus naar de modellenafdeling en de eerste japonnen, ontworpen door de ontwerpster, knippen en uitwerken. We werkten goed samen en de contacten waren bijzonder. Als er 40 japonnen klaar waren, werden ze afgepast bij de mannequins en bekeken of het geschikte modellen waren voor de verkoop. Geregeld waren er modeshows dan was ik die avond aanwezig om de mannequins te helpen bij het aankleden. Dat was een avond voor de winkeliers. Die konden alles bekijken en bestellen. Daarna was het gezellig samenzijn met een Brabantse koffietafel als dank.
Ik ben dankbaar dat ik deze jaren daar heb gewerkt met goede herinneringen en plezierige contacten met het personeel, maar ook met de familie Leijten.
Het waren elf bijzondere jaren in mijn leven waar ik met liefde en plezier aan terugdenk.
 
Via ”Vraag en Aanbod” ben ik op 01-01-1984 als hulpverleenster bij ”Stichting Ducdalf” Huize Odulpha in Eindhoven gaan werken voor twintig uur betaald en twintig uur als vrijwilligster. Het was meedraaien in een dienstrooster voor dag en nacht. Het was een crisisopvangcentrum voor mensen in acute nood. Via de politie, maatschappelijk werk en verschillende organisaties werden de gasten opgenomen voor dag en nacht. Als begeleidster was het heel belangrijk om te luisteren en een vertrouwensrelatie op te bouwen, want er moest concreet veel gebeuren en het aanbrengen van structuur was heel belangrijk. Mij werd vaak de begeleiding van moeders met kinderen toevertrouwd, dat lag mij wel. Vaak was het moeilijk voor kinderen, omdat er ook wel eens gasten waren die moeilijk en vervelend deden. Meestal kwam het goed uit dat de kinderen naar school gingen of al naar bed waren.  
Iedere gast had zijn eigen verhaal met veel problemen van weglopen thuis of ruzie in een relatie. Regelmatig waren er gesprekken met degene die ze in het huis geplaatst had over de mogelijkheden om werk te vinden, terug naar huis of op kamers te gaan en zo verder te komen in de maatschappij.
Een keer in de week was er een vergadering met de gasten en werd er gesproken over de sfeer in huis en het verdelen van corvee. Er waren wel eens gasten die kwaad werden en wegliepen naar hun kamer. Later werd met die persoon gesproken over wat er gebeurde op dat moment.
Een keer in de week mochten ze een avond uit maar op tijd binnen zijn. Soms gebeurde het dat ze niet meer thuis kwamen. Die personen hadden we door en wij wisten dat die bij ons niet op de juiste plek waren. Wij moesten dit dan altijd doorgeven aan de instantie en vooral aan de politie.  
Over dit werk in ”Stichting Ducdalf” Huize Odulpha kan ik wel een boek schrijven met veel interessante verhalen.         
Dit belangrijk werk heb ik met veel plezier gedaan tot juni 1993.
 
Zr. Thérèse Voermans
 
   
terug Ga terug
   
   
 
Hier is de link naar de pagina wie zijn wij Hier is de link naar de pagina waar zijn we Hier is de link naar de pagina ons erfgoed Hier is de link naar de pagina wereldwijd Hier is de link naar de pagina waar staan we voor Hier is de link naar de begin pagina Hier is de link naar de pagina In memoriam >