Herdenkingsfeest in CuiabŠ, BraziliŽ  
  2017-12-17  
 

 

Het jubileum werd op een provinciale dag gevierd met de 30 zusters en 5 leken. 

 

 
   

  Struktuurbijeenkomst BraziliŽ  
  2017-09-20  
 

Van 31 augustus tot 3 september 2017 vond in Curitiba/Parana/Brazilië een studiebijeenkomst plaats, om te overleggen over een nieuwe structuur voor het leven en de zending van de zusters van de Goddelijke Voorzienigheid in Latijns-Amerika en Mozambique. Uit de 4 provincies en 1 regio waren 86 zusters aanwezig. De methode “Zien-oordelen-handelen” werd daarbij gehanteerd.
De 100 communiteiten van Latijns-Amerika en Mozambique hielden een gebedsdienst, zodat ze deze bijeenkomst in hun gedachten en gebed konden  meebeleven.


 

 
   

  50-JARIG JUBILEUM IN PARANATINGA, MATO GROSSO  
  2017-07-05  
 
Paranatinga is een afgelegen plaats in het binnenland van Mato Grosso, Brazilië. Vijftig jaar geleden met een geringe bevolking die leefde in enkele hutten in de “Buschsteppe”. 
 
   

  Serie Kloosters; De Keverberg  
  2017-06-29  
 

 In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. ­Kasteel De ­Keverberg in Kessel werd van 1880 tot 1944 bewoond door Duitse zusters, totdat ze moesten vluchten en het kasteel door de bezetters werd verwoest. 

 
   

  Serie kloosters; Zusterklooster Panningen  
  2017-06-22  
 

  In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Inmiddels doet het gebouw dienst als café en restaurant, maar Grand Café Gallery in Panningen was jarenlang een zusterklooster.

 
   

  KerkebŲske - Helden  
  2017-06-12  
 

Hallo Peel en Maas weekkrant - serie kloosters


In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. In Helden verhuisden de zusters drie keer voordat ze bij hun eindbestemming, Kerkeböske, belandden.

 

 
   

  Over paters en nonnen: St.Jozefklooster Maasbree  
  2017-05-03  
 

 Hallo Peel en Maas weekkrant; (serie Over paters en nonnen)

In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In onze nieuwe serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Het St. Jozefklooster aan het Kennedyplein in Maasbree is nog altijd te bewonderen.

 
   

  Hoe staat de congregatie er in 2017 voor?  
  2017-03-27  
 

  In haar 175 jarig bestaan heeft de congregatie grenzen overschreden en zich verspreid over 4 continenten Momenteel telt onze gemeenschap 981 zusters, verdeeld over 6 provincies, twee regio’s en een communiteit behorend onder het generalaat.

 
   

     
     
     
     
Ons Erfgoed
 
 
   
Zr. M.Antonia Peeters als kapster en vrijwilligster.  
   

Zuster M.Antonia heeft vele jaren de haren van de zusters gekapt en vrijwilligerswerk gedaan. Een verslag hiervan. 

 
   

Toen in 1968 de zusters de sluier af mochten zetten kwam de vraag van het provinciaal bestuur of ik de zusters wilde helpen met fatsoenlijk knippen en krulspelden zetten. In Apeldoorn had ik altijd al de zusters de haren geknipt al werden die onder de sluier verborgen, dus ik wist er wel wat van af. Ik heb toen toch gezegd dat ik dat wel wilde doen, maar dat ik dan eerst wilde kijken bij een echte kapper hoe ik het helemaal goed kon doen.Kapper Timmermans beter bekend als ”wielke de kapper” wilde ons wel leren een “goeie coupe” te knippen als er 8 zusters waren om les aan te geven. We kregen 8 lessen, ik ben toen nog bij een andere groep doorgegaan en heb alles geleerd wat een kapster moet leren.In 1971 was ik zover dat ik alles kon doen, permanenten,knippen, verven. Ik werkte ’s morgens in Steyl, evt. kwamen daar ook zusters van buiten naar toe. Om 15.00 uur moest ik dan in Steyl Zr.Veronica aflossen aan de telefoon. Ook deed ik nog vrijwilligerswerk .Om 18.00 uur kon ik naar huis. Een keer per week was ik vrij dan ging ik in Blerick de haren van de zusters verzorgen.

In 1993 ging de eerste groep zusters naar Boxmeer. In 1994 toen de tweede groep zusters naar Boxmeer ging vroegen de zusters aan het bestuur of Zr.M.Antonia niet mee kon gaan als kapster. Ze mochten mij zelf vragen en toen kon ik natuurlijk niet “nee” zeggen. Ik zag erg op tegen de treinreis. Vier keer per week met de trein naar Boxmeer en terug , twee fietsen, eentje om naar het station te fietsen in Blerick en eentje om naar “het Kasteel” te fietsen in Boxmeer. Op afdeling 1+ werd het keukentje ingericht als kapsalon. Er stond een koffiezetapparaat en het was er altijd erg gezellig. Soms, als het zonnetje scheen, zaten we samen op het balkon dat uitkwam op het keukentje. Als de zusters aan het rusten waren ging ik wandelen of boodschappen doen voor de zusters. Ik heb het altijd graag gedaan maar het was wel heel erg zwaar. De hele dag staan en veel de armen optillen. Alles bij elkaar waren het 36 jaar, vooral de periode in Steyl was zwaar. Het reizen naar Boxmeer was ook moeilijk. Er waren veel vertragingen of de trein stond stil op de rails in verband met een ongeluk. In de winter was het vaak koud of glad. Maar de waardering van de zusters was oprecht en daar kon ik het ook voor doen. De samenwerking onderling in het team in Boxmeer was goed . Een mooie herinnering heb ik aan Zr.Johanella. Ze mopperde vaak en dan zongen we samen liedjes uit de Tegelse revue, dan klaarde ze helemaal op. De laatste woensdag dat ze leefde ben ik met haar een ijsje gaan eten in het dorp, ze kon daar echt van genieten. Mij deed het dan ook goed.
In Boxmeer heb ik naast dit kapperswerk ook nog vrijwilligerswerk gedaan. Er waren drie vrijwilligsters van buiten toen Dhr.Lamers mij vroeg of ik bereid was om te helpen bij het handwerken of kaarten in de soos. Toen ik de middagen niet meer hoefde te kappen ging ik helpen met hardanger en werkjes afwerken voor de handwerktentoonstelling. Ook bij de handwerktentoonstelling heb ik wel geholpen o.a. bij het rad van avontuur. Het was gezellig en leuk. Dhr. Wijnhoven plaatste op een gegeven moment een advertentie in het Boxmeers krantje voor vrijwilligers. Toen zijn er ook leken vrijwilligers gekomen , er kwam een vrijwilligerscontract en er waren regelmatig vergaderingen. Het was een leuke groep en we kregen soms attenties e.d. Ik heb het met hart en ziel gedaan. Met pijn in het hart moest ik besluiten te stoppen. Het ging niet meer in verband met lichamelijke klachten.
Nu ben ik blij dat ik weer als vrijwilligster door kan gaan en zo nog wat kan betekenen voor anderen.
Zr.M.Antonia
 
 
 
 
 
 
   
terug Ga terug
   
   
 
Hier is de link naar de pagina wie zijn wij Hier is de link naar de pagina waar zijn we Hier is de link naar de pagina ons erfgoed Hier is de link naar de pagina wereldwijd Hier is de link naar de pagina waar staan we voor Hier is de link naar de begin pagina Hier is de link naar de pagina In memoriam >