Herdenkingsfeest in CuiabŠ, BraziliŽ  
  2017-12-17  
 

 

Het jubileum werd op een provinciale dag gevierd met de 30 zusters en 5 leken. 

 

 
   

  Struktuurbijeenkomst BraziliŽ  
  2017-09-20  
 

Van 31 augustus tot 3 september 2017 vond in Curitiba/Parana/Brazilië een studiebijeenkomst plaats, om te overleggen over een nieuwe structuur voor het leven en de zending van de zusters van de Goddelijke Voorzienigheid in Latijns-Amerika en Mozambique. Uit de 4 provincies en 1 regio waren 86 zusters aanwezig. De methode “Zien-oordelen-handelen” werd daarbij gehanteerd.
De 100 communiteiten van Latijns-Amerika en Mozambique hielden een gebedsdienst, zodat ze deze bijeenkomst in hun gedachten en gebed konden  meebeleven.


 

 
   

  50-JARIG JUBILEUM IN PARANATINGA, MATO GROSSO  
  2017-07-05  
 
Paranatinga is een afgelegen plaats in het binnenland van Mato Grosso, Brazilië. Vijftig jaar geleden met een geringe bevolking die leefde in enkele hutten in de “Buschsteppe”. 
 
   

  Serie Kloosters; De Keverberg  
  2017-06-29  
 

 In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. ­Kasteel De ­Keverberg in Kessel werd van 1880 tot 1944 bewoond door Duitse zusters, totdat ze moesten vluchten en het kasteel door de bezetters werd verwoest. 

 
   

  Serie kloosters; Zusterklooster Panningen  
  2017-06-22  
 

  In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Inmiddels doet het gebouw dienst als café en restaurant, maar Grand Café Gallery in Panningen was jarenlang een zusterklooster.

 
   

  KerkebŲske - Helden  
  2017-06-12  
 

Hallo Peel en Maas weekkrant - serie kloosters


In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. In Helden verhuisden de zusters drie keer voordat ze bij hun eindbestemming, Kerkeböske, belandden.

 

 
   

  Over paters en nonnen: St.Jozefklooster Maasbree  
  2017-05-03  
 

 Hallo Peel en Maas weekkrant; (serie Over paters en nonnen)

In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In onze nieuwe serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Het St. Jozefklooster aan het Kennedyplein in Maasbree is nog altijd te bewonderen.

 
   

  Hoe staat de congregatie er in 2017 voor?  
  2017-03-27  
 

  In haar 175 jarig bestaan heeft de congregatie grenzen overschreden en zich verspreid over 4 continenten Momenteel telt onze gemeenschap 981 zusters, verdeeld over 6 provincies, twee regio’s en een communiteit behorend onder het generalaat.

 
   

     
     
     
     
Ons Erfgoed
 
 
   
Zr. Marcellina en haar werk als mentrix.  
   

In 1963 kwam ik als mentrix in Maria Roepaan te Ottersum in dienst van het mentoraat. Ons team bestond uit vier personen: 3 dames en 1 heer. De opleiding tot mentrix volgde ik later aan de sociale academie in Den Haag.

 
   

 

 
Maria Roepaan was een grote instelling voor kinderen met veelal een grote geestelijke achterstand en vaak ook nog een lichamelijke handicap.
In die jaren was er een eigen Z – opleiding. Veel jongeren die vooral van het platteland kwamen, volgden hier hun opleiding. Enkelen bleven Maria Roepaan heel lang trouw, anderen gingen een vervolgopleiding doen.
 
In die jaren waren er veel opleidingen, ook Maria Roepaan stond niet stil; ook wij moesten bijblijven en kregen het aanbod te studeren en wel M.S.A. ( Middelbare Sociale Arbeid) van de Leergangen in Tilburg.Voor deze avondopleiding moest ik twee keer per week naar Nijmegen en dat drie jaar lang!
 Voor mij was het heel belangrijk en waardevol: vakken zoals arbeidsrecht, sociaal recht, hoe omgaan met mensen kwamen in gesprek.
In de bloeiperiode waren er ruim 200 jongeren in dienst. In het begin veel meer meisjes dan jongens. Dat veranderde echter in de loop der jaren, waardoor er ook een andere sfeer ontstond. De jongens hadden een heel andere inbreng. Voor ons als mentoraat was dat ook omschakelen en met andere ogen gaan kijken en zien.
Wat was onze taak? Deze bestond uit opvang en begeleiding, want bijna allemaal waren ze voor het eerst van huis weg (wat in het begin een feest leek) en nog heel jong. Voor velen ging er niet één, maar gingen er twee werelden open:
·        ze kwamen grotendeels op zichzelf te staan. Waren ze sterk genoeg om dit aan te kunnen?
·        ze gingen voor het eerst studeren en werken. Het werken bestond uit zorgen en liefde geven. Dit was een hele openbaring; de meesten waren nog heel jong: 17/18 jaar.
·        ze gingen het vrije leven tegemoet: hoe ga je daarmee om?
·        wat ontdekt men en komt men ook zichzelf tegen?
Voor mij was het een groot voordeel dat ik van 1954 tot 1960 ook in de verpleging was en uit eigen ervaring met hen mee kon denken, hen kon ondersteunen. Het nabij zijn, het me verdiepen in hun vragen of het nu positief of negatief was, een stukje met hen meelopen, hen iets meegeven voor hun verdere leven, dat was belangrijk.
Die ondersteuning was ook vaak nodig, de groei naar volwassenheid ging niet zo maar. De studie en de zorg voor de kinderen eisten veel, de kinderen vroegen veel aandacht. Ook deze kinderen misten moederliefde, een moeder die begrijpt, voelt, kan knuffelen en troosten. De leerlingen moesten dit proberen aan te voelen en brachten dat ‘s avonds mee naar huis.
 
Na 15 jaar met veel plezier in het mentoraat gewerkt te hebben, wilde ik toch iets anders met mijn opleiding. Jammer genoeg ging dat niet door. Het provinciale bestuur had wat anders in gedachte.
 
De tijd in het mentoraat was voor mij een hele mooie, goede en leerzame tijd waar ik met veel dankbaarheid aan terugdenk. Het was een heel bijzondere tijd, waarin veel contacten zijn ontstaan, zelfs zo, dat een groep leerlingen uitgroeide tot een hechte vriendengroep, met wie ik nu nog regelmatig contact heb.
 
Werken met en voor jongeren is een groot goed, hoewel zeker niet altijd eenvoudig. Er ontspoorde ook wel eens iemand. Juist dan was het onze zorg hen nabij te zijn.
Blij waren we  dan later te kunnen zien, hoe zo’n jongen of meisje was uitgegroeid tot een volwassen persoon. 
 
 
   
terug Ga terug
   
   
 
Hier is de link naar de pagina wie zijn wij Hier is de link naar de pagina waar zijn we Hier is de link naar de pagina ons erfgoed Hier is de link naar de pagina wereldwijd Hier is de link naar de pagina waar staan we voor Hier is de link naar de begin pagina Hier is de link naar de pagina In memoriam >