Herdenkingsfeest in CuiabŠ, BraziliŽ  
  2017-12-17  
 

 

Het jubileum werd op een provinciale dag gevierd met de 30 zusters en 5 leken. 

 

 
   

  Struktuurbijeenkomst BraziliŽ  
  2017-09-20  
 

Van 31 augustus tot 3 september 2017 vond in Curitiba/Parana/Brazilië een studiebijeenkomst plaats, om te overleggen over een nieuwe structuur voor het leven en de zending van de zusters van de Goddelijke Voorzienigheid in Latijns-Amerika en Mozambique. Uit de 4 provincies en 1 regio waren 86 zusters aanwezig. De methode “Zien-oordelen-handelen” werd daarbij gehanteerd.
De 100 communiteiten van Latijns-Amerika en Mozambique hielden een gebedsdienst, zodat ze deze bijeenkomst in hun gedachten en gebed konden  meebeleven.


 

 
   

  50-JARIG JUBILEUM IN PARANATINGA, MATO GROSSO  
  2017-07-05  
 
Paranatinga is een afgelegen plaats in het binnenland van Mato Grosso, Brazilië. Vijftig jaar geleden met een geringe bevolking die leefde in enkele hutten in de “Buschsteppe”. 
 
   

  Serie Kloosters; De Keverberg  
  2017-06-29  
 

 In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. ­Kasteel De ­Keverberg in Kessel werd van 1880 tot 1944 bewoond door Duitse zusters, totdat ze moesten vluchten en het kasteel door de bezetters werd verwoest. 

 
   

  Serie kloosters; Zusterklooster Panningen  
  2017-06-22  
 

  In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Inmiddels doet het gebouw dienst als café en restaurant, maar Grand Café Gallery in Panningen was jarenlang een zusterklooster.

 
   

  KerkebŲske - Helden  
  2017-06-12  
 

Hallo Peel en Maas weekkrant - serie kloosters


In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. In Helden verhuisden de zusters drie keer voordat ze bij hun eindbestemming, Kerkeböske, belandden.

 

 
   

  Over paters en nonnen: St.Jozefklooster Maasbree  
  2017-05-03  
 

 Hallo Peel en Maas weekkrant; (serie Over paters en nonnen)

In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In onze nieuwe serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Het St. Jozefklooster aan het Kennedyplein in Maasbree is nog altijd te bewonderen.

 
   

  Hoe staat de congregatie er in 2017 voor?  
  2017-03-27  
 

  In haar 175 jarig bestaan heeft de congregatie grenzen overschreden en zich verspreid over 4 continenten Momenteel telt onze gemeenschap 981 zusters, verdeeld over 6 provincies, twee regio’s en een communiteit behorend onder het generalaat.

 
   

     
     
     
     
Ons Erfgoed
 
 
   
Zr. Marie Jacqueline in het sociale en pastorale werk actief.  
   

In de tweede helft van de jaren vijftig werkte zuster Marie Jacqueline in het Tegelse ziekenhuis. Zij vertelde: "Het ziekenhuis was van de congregatie en bestond uit een communiteit van zeventig zusters. Het ritme van het ziekenhuis was nog goeddeels geënt op de dagorde van het kloosterleven. Moeder overste regelde alles. Dan komen eerst de lekenverpleegkundigen en vervolgens wordt het ziekenhuis omgedoopt tot een "stichting", waardoor de religieuzen plotseling "werknemers" worden die zelfs recht krijgen op vrije dagen. Een ongekende luxe die ik dankbaar aangrijp om mij door studie nog verder  te ontwikkelen".

 
   

Van haar overste kreeg ze alle ruimte. Op die vrije dagen ging zij in 1958 naar het Radboudziekenhuis in Nijmegen om de stafopleiding tot afdelingshoofd te volgen. Later ging ze weg uit het ziekenhuis en volgde in Amsterdam de opleiding tot sociaal psychiatrisch verpleegkundige en de HBO-opleiding maatschappelijk werk. Een hele mondvol. De samenleving vraagt  immers kundige mensen die de zwakkeren goed vooruit kunnen helpen!
Naast deze verschuiving van visie op het burgerlijk leven, vond gelijktijdig een geloofsontwikkeling plaats."De geest van het concilie maakte je als religieuze zelfbewuster. Gespreksgroepen in de communiteit en het je bewust worden van je eigen verantwoordelijkheid komt ook tot uitdrukking in de kleding van de zusters". De forse habijten en kappen werden bescheidener en er volgde een scala van verscheidenheid in de religieuze dameskleding tot het dragen van vrolijke bloemenjurken toe. Daarbij kreeg hetwoord "roeping" in het uitoefenen van een "beroep" tevens een duidelijke status in de samenleving.
Met een aantal diploma's in haar handtasje, met nieuwe inzichten in haar hoofd en met de beste bedoelingen in haar hart stapte ze in 1972  binnen de wereld van het Riagg ( Regionaal Instituut Ambulante Geestelijke Gezondheidszorg) Westelijke Mijnstreek te Sittard. Ze zat nu ver weg van haar eigen communiteit De Wylderbeek te Venlo. Maar geen nood: bij de zusters Ursulinen in Sittard was nog een plekje voor haar vrij. In het weekend ging ze naar haar eigen communiteit. Toen later het klooster van de Ursulinen werd opgeheven, kreeg ze van haar overste het advies om haar eigen plekje te zoeken, een teken van grote vooruitgang in de beleving van het religieuze leven.
Ze vond haar eigen stekje in Geleen-Zuid. Sinds haar aanstelling bij het Riagg stond zij daar op de loonlijst als "mevrouw J. van Lier, sociaalpsychiatrisch werkster". De doelstelling van het Riagg werd als volgt beschreven: De stichting stelt zich als organisatie van particulier initiatief  verantwoordelijk voor een goede hulpverlening op het gebied van geestelijke gezondheidszorg aansluitend aan de behoeften van de bevolking in het werkgebied.
Dat was geen kleinigheid!
In deze functie heeft ze in de loop der jaren alle hoeken en gaten van maatschappelijke noden leren kennen. "Ik deed het heel graag, maar ja, soms ging er ook wel eens iets mis", gaf ze toe."en dan was het moeilijk en waren we het niet altijd met elkaar eens. Zoiets komt ook voor en dat moet je maar op de koop toe nemen".
In haar werk was het geloof en het religieuze leven haar voortdurende voedingsbodem om goed met mensen om te gaan. Aan de intensieve beroepsmatige arbeidsjaren kwam in 1985 een einde toen zij zelf ontslag nam.

Men wenste haar toe dat ze vanaf dat moment meer aandacht kon besteden aan andere activiteiten. Die waren er al lang, zoals in de parochie.
Vanaf 1975 was ze al op vele fronten als vrijwilliger bezig in de parochie Pastoor van Ars. Nu kon ze zich nog intensiever voor de parochie inzetten. Op de UTP in Heerlen behaalde ze haar MO-A theologie. De pastors in de parochie gaven de gelovigen alle ruimte in het parochiewerk en stimuleerden met name de inzet van vrouwen op alle gebieden. Zo verzorgde zuster M.Jacqueline Woord-Communievieringen en avondwaken in de parochie en in enkele verzorgingshuizen.
Ook was ze missionair intensief bezig om haar bijdrage te leveren aan wereldwijde ontwikkelingshulp. Een geliefd project was de jaarlijkse Jandaia-markt in de parochie. Deze was helemaal gericht op haar broer Wim die als Passionist Gulielmus heette en werkzaam was in Brazilië. Daar heeft ze hem ook een paar maal bezocht.  Op 29 juni 1994 is hij daar overleden. Vanaf 1977 tot 2006 heeft dit project  met veel voldoening in de Pastoor van Ars standgehouden.
"Maar ja, hoe gaat dat? De laatste jaren zijn er bijzondere ontwikkelingen in de parochie gaande. Samenvoegingen van parochies maken het allemaal ingewikkelder en afstandelijker. Daarbij komt nog de zogenaamde nieuwe visie en het beleid op liturgisch en pastoraal gebied. Voor mij en voor velen is dit een terugval in de ontplooiing van kundigheden van de gelovigen. Zo worden vrouwen en alle leken teruggedrongen in hun vroegere positie van onmondige gelovigen. Nee, bij dit beleid voel ik me niet meer zo goed thuis".

 

 
   
terug Ga terug
   
   
 
Hier is de link naar de pagina wie zijn wij Hier is de link naar de pagina waar zijn we Hier is de link naar de pagina ons erfgoed Hier is de link naar de pagina wereldwijd Hier is de link naar de pagina waar staan we voor Hier is de link naar de begin pagina Hier is de link naar de pagina In memoriam >