Herdenkingsfeest in CuiabŠ, BraziliŽ  
  2017-12-17  
 

 

Het jubileum werd op een provinciale dag gevierd met de 30 zusters en 5 leken. 

 

 
   

  Struktuurbijeenkomst BraziliŽ  
  2017-09-20  
 

Van 31 augustus tot 3 september 2017 vond in Curitiba/Parana/Brazilië een studiebijeenkomst plaats, om te overleggen over een nieuwe structuur voor het leven en de zending van de zusters van de Goddelijke Voorzienigheid in Latijns-Amerika en Mozambique. Uit de 4 provincies en 1 regio waren 86 zusters aanwezig. De methode “Zien-oordelen-handelen” werd daarbij gehanteerd.
De 100 communiteiten van Latijns-Amerika en Mozambique hielden een gebedsdienst, zodat ze deze bijeenkomst in hun gedachten en gebed konden  meebeleven.


 

 
   

  50-JARIG JUBILEUM IN PARANATINGA, MATO GROSSO  
  2017-07-05  
 
Paranatinga is een afgelegen plaats in het binnenland van Mato Grosso, Brazilië. Vijftig jaar geleden met een geringe bevolking die leefde in enkele hutten in de “Buschsteppe”. 
 
   

  Serie Kloosters; De Keverberg  
  2017-06-29  
 

 In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. ­Kasteel De ­Keverberg in Kessel werd van 1880 tot 1944 bewoond door Duitse zusters, totdat ze moesten vluchten en het kasteel door de bezetters werd verwoest. 

 
   

  Serie kloosters; Zusterklooster Panningen  
  2017-06-22  
 

  In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Inmiddels doet het gebouw dienst als café en restaurant, maar Grand Café Gallery in Panningen was jarenlang een zusterklooster.

 
   

  KerkebŲske - Helden  
  2017-06-12  
 

Hallo Peel en Maas weekkrant - serie kloosters


In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. In Helden verhuisden de zusters drie keer voordat ze bij hun eindbestemming, Kerkeböske, belandden.

 

 
   

  Over paters en nonnen: St.Jozefklooster Maasbree  
  2017-05-03  
 

 Hallo Peel en Maas weekkrant; (serie Over paters en nonnen)

In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In onze nieuwe serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Het St. Jozefklooster aan het Kennedyplein in Maasbree is nog altijd te bewonderen.

 
   

  Hoe staat de congregatie er in 2017 voor?  
  2017-03-27  
 

  In haar 175 jarig bestaan heeft de congregatie grenzen overschreden en zich verspreid over 4 continenten Momenteel telt onze gemeenschap 981 zusters, verdeeld over 6 provincies, twee regio’s en een communiteit behorend onder het generalaat.

 
   

     
     
     
     
Ons Erfgoed
 
 
   
Zr. Henrica en de kookgroep op de Witte Steen.  
   

Na mijn bestuursperiode zocht ik naar nieuwe werkterreinen. Een daarvan was het Hodoscentrum in Roermond. Daarna raakte ik verzeild bij een kookgroep voor jongeren met een beperking op de"Witte Steen in Venlo.

 
   

In het Hodoscentrum, Roermond was ik 5 jaar als vrijwilligster werkzaam in de keuken. Het Hodoscentrum was opgericht voor ex-gedetineerde jongeren. Met hen verzorgde ik de inkoop, verzamelde de gekweekte groenten in de tuin en bereidde met een of 2 jongeren de maaltijden voor de groep, meestal zo’n 10 personen. Toen in 1999 dit centrum werd opgeheven werd ik onverwachts geconfronteerd met een nieuw uitdaging.
Komend van het station Venlo liep ik langs een woning op de Tegelse weg met een groot plakkaat voor het raam. Ik zag die poster en liep er aan voorbij. Tien passen verder werd ik nieuwsgierig naar wat er eigenlijk opstond en liep terug. De Witte Steen, waar zo’n 40 jongeren wonen met een beperking, vraagt vrijwilligers voor verschillende activiteiten. Niets voor mij dacht ik en liep weer door. Enkele weken later kwam ik er weer langs en bleef staan om te zien wat mij daarin zo aantrok. Een van de activiteiten was hulp bieden bij een kookgroep. Ik noteerde het telefoonnummer en nam contact op. Na een kennismaking en een week proeflopen in verschillende kookgroepen, was ik niet meer te temmen en meldde me als vrijwilligster voor de keuken. Ik doe dit nu al 13 jaar met plezier. De groep is in al die jaren wisselend van samenstelling geweest, zodat ik meerdere jongeren leerde kennen. Was de gemiddelde leeftijd in de beginjaren rond de 30 dan is die nu met 10 jaren gestegen. In de beginperiode beschikte de Witte Steen over een eigen rolstoelbus en zo was de groep 2 keer te gast voor een feestmaaltijd in ons huis

Wat gebeurt er binnen zo’n groep? Weken van tevoren worden menu’s verzameld door de keuze die ieder mag maken. Het eerste uur is het groenten snijden en vlees voorwerken op en met aangepast materiaal, alleen toekijken mag ook. Eentje heeft de zorg op zich genomen het groenteafval naar de “Beestenboel” , dierenverblijf, nabij het terrein te brengen. Rond 11 uur komt de drankwagen binnen en wordt er tijd genomen voor een warme drank en gezellig onderonsje. Wie enigszins kan is daarna bij de kookbron aanwezig om behulpzaam te zijn, toe te zien wat er gebeurt of om te proeven of de maaltijd zo op tafel kan. Anderen houden zich bezig met het openen van verpakking, de afwas, geven aanwijzingen voor het maken van een slasaus en het gebruik van kruiden. Zo voelt ieder zich betrokken met het gebeuren in de kookruimte. Intussen is de tafel gedekt en kan het eten worden opgeschept. Tijdens de maaltijd worden de laatste nieuwtjes uitgewisseld, gelachen en hulp geboden bij de onderlinge communicatie. Voor mij blijft het telkens een interessant en soms moeizaam gebeuren om te weten te komen wat er bedoeld en gezegd wordt.
Deze kookgroep is een wekelijks terugkomende bezigheid, waar ik met plezier naar toe ga. Ik ondervind tevens dat dat wederkerig is. Ik hoop er nog een tijd mee door te kunnen gaan. Leeftijd speelt hierbij nauwelijks een rol.
 
 
   
terug Ga terug
   
   
 
Hier is de link naar de pagina wie zijn wij Hier is de link naar de pagina waar zijn we Hier is de link naar de pagina ons erfgoed Hier is de link naar de pagina wereldwijd Hier is de link naar de pagina waar staan we voor Hier is de link naar de begin pagina Hier is de link naar de pagina In memoriam >