Herdenkingsfeest in CuiabŠ, BraziliŽ  
  2017-12-17  
 

 

Het jubileum werd op een provinciale dag gevierd met de 30 zusters en 5 leken. 

 

 
   

  Struktuurbijeenkomst BraziliŽ  
  2017-09-20  
 

Van 31 augustus tot 3 september 2017 vond in Curitiba/Parana/Brazilië een studiebijeenkomst plaats, om te overleggen over een nieuwe structuur voor het leven en de zending van de zusters van de Goddelijke Voorzienigheid in Latijns-Amerika en Mozambique. Uit de 4 provincies en 1 regio waren 86 zusters aanwezig. De methode “Zien-oordelen-handelen” werd daarbij gehanteerd.
De 100 communiteiten van Latijns-Amerika en Mozambique hielden een gebedsdienst, zodat ze deze bijeenkomst in hun gedachten en gebed konden  meebeleven.


 

 
   

  50-JARIG JUBILEUM IN PARANATINGA, MATO GROSSO  
  2017-07-05  
 
Paranatinga is een afgelegen plaats in het binnenland van Mato Grosso, Brazilië. Vijftig jaar geleden met een geringe bevolking die leefde in enkele hutten in de “Buschsteppe”. 
 
   

  Serie Kloosters; De Keverberg  
  2017-06-29  
 

 In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. ­Kasteel De ­Keverberg in Kessel werd van 1880 tot 1944 bewoond door Duitse zusters, totdat ze moesten vluchten en het kasteel door de bezetters werd verwoest. 

 
   

  Serie kloosters; Zusterklooster Panningen  
  2017-06-22  
 

  In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Inmiddels doet het gebouw dienst als café en restaurant, maar Grand Café Gallery in Panningen was jarenlang een zusterklooster.

 
   

  KerkebŲske - Helden  
  2017-06-12  
 

Hallo Peel en Maas weekkrant - serie kloosters


In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. In Helden verhuisden de zusters drie keer voordat ze bij hun eindbestemming, Kerkeböske, belandden.

 

 
   

  Over paters en nonnen: St.Jozefklooster Maasbree  
  2017-05-03  
 

 Hallo Peel en Maas weekkrant; (serie Over paters en nonnen)

In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In onze nieuwe serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Het St. Jozefklooster aan het Kennedyplein in Maasbree is nog altijd te bewonderen.

 
   

  Hoe staat de congregatie er in 2017 voor?  
  2017-03-27  
 

  In haar 175 jarig bestaan heeft de congregatie grenzen overschreden en zich verspreid over 4 continenten Momenteel telt onze gemeenschap 981 zusters, verdeeld over 6 provincies, twee regio’s en een communiteit behorend onder het generalaat.

 
   

     
     
     
     
Ons Erfgoed
 
 
   
Zr. M. Antonine vertelt over verhuizen en loslaten.  
   

 Het St. Annaklooster gaat dicht, dus dat betekent loslaten van je vertrouwde omgeving waar je ruim 20 jaar geleefd hebt.

Wat nu? Waar gaat de nieuwe weg naar toe?? Ik mocht zelf kiezen, maar dat was niet eenvoudig op de leeftijd van 84 jaar. Wat zal het zijn en welke weg?

 
   

 

 Zo ben ik een hele tijd bezig geweest in mijn gedachten, in mijn gebed en met vertrouwen in de Goddelijke Voorzienigheid. Het was wikken en wegen. De leeftijd speelde ook een rol mee, “Hoelang kan ik zo nog verder?” Naar Blerick waar ik zelf de weg en afleiding moet zoeken of naar Boxmeer waar zo van alles te doen is voor afleiding?

De weg naar Boxmeer sprak mij meer aan en deze keuze gaf mij ook rust. Dus werd besloten : “Eind juni verhuizen.”

De voorbereiding begon met alles te nummeren, in te pakken, en te  beslissen: “Wat neem ik mee, en wat niet?” Dit was al een stuk loslaten.

26 Augustus zou de verhuiswagen komen, alles werd ingepakt en wegwezen, ook ikzelf ging met zr.Magdalien mee naar Boxmeer.  

Wat er toen in mijzelf gebeurde weet ik niet. Ik kreeg een heel raar en onrustig gevoel in mij, toen voelde ik echt waarvoor ik gekozen had.

Daar aangekomen stond de kamer vol dozen en spullen.  Door de hulp van zr.Magdalien,Marian, Reggie en mijzelf was alles gauw opgeruimd.  ‘s Avonds kon ik een beetje tot rust komen, ik had een heel raar gevoel: “Nu zit ik hier, hoe zal het gaan ?” Gelukkig was er een medezuster die zich over mij ontfermde en ik dacht: “Laat het gebeuren, de Voorzienigheid is er ook nog voor mij”  Ik wist dat het voor 4 dagen was, want daarna ging ik 8 dagen in retraite.  De retraite gaf wel een beetje rust maar de gemengde gevoelens bleven nog, want na de retraite was de weg weer terug naar het Annaklooster. Daar  middageten en afscheid nemen van het personeel. Begeleid door zr.Veronique en zr.Cornelia vertrok ik weer naar Boxmeer en nu was het voorgoed. Het was 8 september 2015 .

In het begin was het wennen met de medezusters, de wegen, de omgeving enz… Door mijn inzet en de gedachte: “Laat het gebeuren, en heb vertrouwen in de Voorzienigheid” is het mij gelukt om mij thuis te voelen en mij aan te sluiten bij de activiteiten die er zijn voor de bewoners. Achteraf heb ik mij meer zorgen gemaakt dan misschien nodig was, maar nu voel ik mij weer thuis, een nieuwe weg! Het leven is wel anders geworden: Eerst…. het werk werd je opgelegd, je droeg de verantwoording mee voor het Annaklooster.  Nu…. mag ik zelf kiezen en invullen wat de dag brengt, meer ontspanning, rust, en vrijheid … Het lukt mij al aardig om hier een weg in te vinden, en ik vind het ook fijn.

Dus het gaat mij goed, mijn dank voor alles.    Zr.Antonine.

 

 
   
terug Ga terug
   
   
 
Hier is de link naar de pagina wie zijn wij Hier is de link naar de pagina waar zijn we Hier is de link naar de pagina ons erfgoed Hier is de link naar de pagina wereldwijd Hier is de link naar de pagina waar staan we voor Hier is de link naar de begin pagina Hier is de link naar de pagina In memoriam >