Herdenkingsfeest in CuiabŠ, BraziliŽ  
  2017-12-17  
 

 

Het jubileum werd op een provinciale dag gevierd met de 30 zusters en 5 leken. 

 

 
   

  Struktuurbijeenkomst BraziliŽ  
  2017-09-20  
 

Van 31 augustus tot 3 september 2017 vond in Curitiba/Parana/Brazilië een studiebijeenkomst plaats, om te overleggen over een nieuwe structuur voor het leven en de zending van de zusters van de Goddelijke Voorzienigheid in Latijns-Amerika en Mozambique. Uit de 4 provincies en 1 regio waren 86 zusters aanwezig. De methode “Zien-oordelen-handelen” werd daarbij gehanteerd.
De 100 communiteiten van Latijns-Amerika en Mozambique hielden een gebedsdienst, zodat ze deze bijeenkomst in hun gedachten en gebed konden  meebeleven.


 

 
   

  50-JARIG JUBILEUM IN PARANATINGA, MATO GROSSO  
  2017-07-05  
 
Paranatinga is een afgelegen plaats in het binnenland van Mato Grosso, Brazilië. Vijftig jaar geleden met een geringe bevolking die leefde in enkele hutten in de “Buschsteppe”. 
 
   

  Serie Kloosters; De Keverberg  
  2017-06-29  
 

 In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. ­Kasteel De ­Keverberg in Kessel werd van 1880 tot 1944 bewoond door Duitse zusters, totdat ze moesten vluchten en het kasteel door de bezetters werd verwoest. 

 
   

  Serie kloosters; Zusterklooster Panningen  
  2017-06-22  
 

  In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Inmiddels doet het gebouw dienst als café en restaurant, maar Grand Café Gallery in Panningen was jarenlang een zusterklooster.

 
   

  KerkebŲske - Helden  
  2017-06-12  
 

Hallo Peel en Maas weekkrant - serie kloosters


In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. In Helden verhuisden de zusters drie keer voordat ze bij hun eindbestemming, Kerkeböske, belandden.

 

 
   

  Over paters en nonnen: St.Jozefklooster Maasbree  
  2017-05-03  
 

 Hallo Peel en Maas weekkrant; (serie Over paters en nonnen)

In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In onze nieuwe serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Het St. Jozefklooster aan het Kennedyplein in Maasbree is nog altijd te bewonderen.

 
   

  Hoe staat de congregatie er in 2017 voor?  
  2017-03-27  
 

  In haar 175 jarig bestaan heeft de congregatie grenzen overschreden en zich verspreid over 4 continenten Momenteel telt onze gemeenschap 981 zusters, verdeeld over 6 provincies, twee regio’s en een communiteit behorend onder het generalaat.

 
   

     
     
     
     
Ons Erfgoed
 
 
   
Intrede Zuster Nicolette  
   

Zr.Nicolette:  De weg naar het klooster 1942 – 1943.  Mijn 1ste gesprek was met mijn biechtvader; ik vertelde hem dat ik ‘voelde’ dat ik naar het klooster moest, maar dat ik dat zeker niet wilde. Hij antwoordde: als je niet wilt, hoef je niet te gaan. Maar toen ineens werd ik aangeraakt, ja ik doe het, ik ga.

 
   

Mijn moeder werd mijn grote toeverlaat. Met haar kon ik heel vrij overal over praten en ze begreep me. Mijn vader, ja dat was wel anders; ik wist dat hij daar erg op tegen zou zijn, ik had heilige schrik. Hij had nare ervaringen wat betreft kloosters. Ik vroeg dan ook aan mijn moeder of zij het hem wilde zeggen. Dat deed ze niet; ik moest het zelf doen. En dat deed ik. Het werd een fijn gesprek en hij vond mijn besluit goed, al moest ik hem beloven dat ik naar huis zou komen als ik niet gelukkig werd en zei hij: ga nooit het land uit!

Zr. Joachima van de naaischool, waar mijn zus op was die onder mij is, werd mijn vraagbaak en hulp. Ze heeft geprobeerd mij de kunst bij te brengen, om te gaan met naald en draad; dat mislukte!

Ik ben naar verschillende Congregaties wezen kijken zoals in Amersfoort, waar moeders vriendin was ingetreden en in Heerlen waar drie nichtjes ingetreden waren. Maar ik voelde me niet op mijn gemak. Toen ben ik naar Steyl gegaan en dat klikte. Het was voorjaar 1943. Met de Novicemeesteres hield ik contact, ook met Zr. Joachima. Maar op de eerste plaats had ik veel gesprekken met mijn moeder, zij begreep mij ook, toen ik haar vroeg waarom die kloosterkleding er was. Moet iedereen zien dat ik zuster ben?  Ja, zei ze, dat hoort erbij.

Het was volop oorlog en de meisjes van mijn leeftijd zouden naar de arbeidsdienst in Duitsland moeten. Mijn moeder had grote zorgen om ons meisjes, en zei tegen me: Ik wil je niet kwijt, maar liever heb ik dat je naar het klooster gaat dan naar die arbeidsdienst.

Toen kon ik volop 'ja' zeggen en schreef dat naar Moeder Antoine; ik kon  8 september 1943 komen met nog 7 meisjes.

Moeder en vader brachten me naar Steyl, met trein en bus. Nooit zal ik vergeten de afscheidsmis in het klooster van onze zusters  in de Ludgerusstraat, alleen ons gezin en de verloofde van mijn oudste broer en zus. Daarna direct het afscheid nemen van broers en zussen. Ik was de middelste, en ging het eerst weg uit ons gezin! Tranen thuis en tranen in Steyl. Maar ik was tevreden. Nooit heb ik er spijt van gehad.

Die eerste dag was heel vreemd, om half vijf moesten we bij de noviciaatdeur staan en werden we binnen gelaten. Acht jonge vrouwen, waarvan ik de jongste was, 19 jaar en zes maanden; de oudste was 28 jaar. Een is na drie dagen weer naar huis gegaan. Er waren er twee uit Brabant vier uit Limburg,  (drie uit Helden en een uit Blerick),  ik als enige uit Utrecht, van boven de rivieren. Wat ben ik uitgelachen om mijn uitspraak. Ik hoor ze nog lachen in het kapelletje van het Noviciaat, bij het avondgebed als ik bad: in Uw handen beveel ik mijn geest!!! De harde G.

Zr. Maria Pia  als oudste van onze groep heeft me met veel dingen geholpen, maar toch bleef ik altijd de jongste. Na een paar dagen kregen we de postulantenkleding en een nieuwe naam. Ik kreeg de naam Nicolette, naar de  H. Nicolaas van Tolentijn. We  waren thuis vereerders
van deze Augustijner broeder; ik was  erg blij met deze naam                                

 Veel heb ik geleerd in het Noviciaat zoals het bidden, het werd anders dan ik gewend was. Lange gangen schrobben en dweilen en daarbij, op klompen lopen, dat was een sport op zich en alles in een bepaalde tijd. Dat was soms rennen door de lange gangen om op tijd aan tafel te zijn of op de kapel bij het gemeenschappelijk bidden.

In november 1944 begon de hongerwinter, voor de veiligheid moesten we onze intrek nemen in de kelders. 's Nacht sliepen we met zijn drieën op twee matrassen. Het eten was zoals overal in Nederland op de bon. Maar het werd met liefde en smaak klaargemaakt.

De rest was soms een probleem, maar ook dat was overal zo. In maart werden we bevrijd en in mei konden we weer naar de slaapzalen. We moesten toen wel flink aanpakken.

 

 
   
terug Ga terug
   
   
 
Hier is de link naar de pagina wie zijn wij Hier is de link naar de pagina waar zijn we Hier is de link naar de pagina ons erfgoed Hier is de link naar de pagina wereldwijd Hier is de link naar de pagina waar staan we voor Hier is de link naar de begin pagina Hier is de link naar de pagina In memoriam >