Herdenkingsfeest in CuiabŠ, BraziliŽ  
  2017-12-17  
 

 

Het jubileum werd op een provinciale dag gevierd met de 30 zusters en 5 leken. 

 

 
   

  Struktuurbijeenkomst BraziliŽ  
  2017-09-20  
 

Van 31 augustus tot 3 september 2017 vond in Curitiba/Parana/Brazilië een studiebijeenkomst plaats, om te overleggen over een nieuwe structuur voor het leven en de zending van de zusters van de Goddelijke Voorzienigheid in Latijns-Amerika en Mozambique. Uit de 4 provincies en 1 regio waren 86 zusters aanwezig. De methode “Zien-oordelen-handelen” werd daarbij gehanteerd.
De 100 communiteiten van Latijns-Amerika en Mozambique hielden een gebedsdienst, zodat ze deze bijeenkomst in hun gedachten en gebed konden  meebeleven.


 

 
   

  50-JARIG JUBILEUM IN PARANATINGA, MATO GROSSO  
  2017-07-05  
 
Paranatinga is een afgelegen plaats in het binnenland van Mato Grosso, Brazilië. Vijftig jaar geleden met een geringe bevolking die leefde in enkele hutten in de “Buschsteppe”. 
 
   

  Serie Kloosters; De Keverberg  
  2017-06-29  
 

 In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. ­Kasteel De ­Keverberg in Kessel werd van 1880 tot 1944 bewoond door Duitse zusters, totdat ze moesten vluchten en het kasteel door de bezetters werd verwoest. 

 
   

  Serie kloosters; Zusterklooster Panningen  
  2017-06-22  
 

  In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Inmiddels doet het gebouw dienst als café en restaurant, maar Grand Café Gallery in Panningen was jarenlang een zusterklooster.

 
   

  KerkebŲske - Helden  
  2017-06-12  
 

Hallo Peel en Maas weekkrant - serie kloosters


In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. In Helden verhuisden de zusters drie keer voordat ze bij hun eindbestemming, Kerkeböske, belandden.

 

 
   

  Over paters en nonnen: St.Jozefklooster Maasbree  
  2017-05-03  
 

 Hallo Peel en Maas weekkrant; (serie Over paters en nonnen)

In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In onze nieuwe serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Het St. Jozefklooster aan het Kennedyplein in Maasbree is nog altijd te bewonderen.

 
   

  Hoe staat de congregatie er in 2017 voor?  
  2017-03-27  
 

  In haar 175 jarig bestaan heeft de congregatie grenzen overschreden en zich verspreid over 4 continenten Momenteel telt onze gemeenschap 981 zusters, verdeeld over 6 provincies, twee regio’s en een communiteit behorend onder het generalaat.

 
   

     
     
     
     
Ons Erfgoed
 
 
   
Vergrijzing en haar consequenties  
   

Tekst overgenomen uit "Bruggen bouwen" het internationaal tijdschrift van de Zusters van de Goddelijke Voorzienigheid.

 
   

Vergrijzing betekent vooruitzien…………

 

 

Een titel die uitdagend is en tegelijkertijd ook zorgen oproept. Als provincie staat voor ons voorop,  dat wij als zusters van de Goddelijke Voorzienigheid, grijs en wijs, veel waarde hechten aan positief oud worden, aan hoopvol in het leven staan. Wij vinden dat de verworven levenservaringen en de geestkracht van allen waardevol zijn en blijven, en  dus volop de moeite waard zijn om die te delen, ook door middel van dit artikel.

Zusters van overtollige zorgen bevrijden om op een andere wijze aandachtig en zover mogelijk ontspannend te kunnen leven met elkaar, met de natuur en met de Schepper van al wat is, zien wij als waardevol bij het gelukkig oud zijn en worden.

Al jaren hebben we als Nederlandse Provincie geen nieuwe kandidaten meer en daarom  slaat de vergrijzing natuurlijk flink toe. Waren we in de  60er jaren van de vorige eeuw nog met 750 zusters, op het ogenblik mei 2007  zijn we nog met 64 leden.

De jongste zuster is dit jaar  65 geworden. We zijn nu dus allen aow-ers. (Dat wil zeggen dat we ouderdoms rente krijgen). Hoe gaat onze provincie om met de consequenties van die vergrijzing,  terwijl ze toch de leefbaarheid , de activiteit, de betrokkenheid bij de maatschappij en  het geloof in de toekomst wil behouden….

 

De leefsituatie

 

Een  consequentie van de vergrijzing is , dat er een geheel andere leefsituatie is ontstaan:  De grote kloosters zijn opgeheven, de meeste zijn verkocht of doorgeschoven naar een ander goed sociaal werk.  De zusters vertrokken vanuit Steyl  naar het verzorgingshuis bij een andere congregatie: zo zitten er twee groepen in Boxmeer, in het bejaardenhuis Stichting St.Anna , bij de zusters van Julie Postel ( samen 22 zusters)   en een groep van 6 zusters  in Houthem in Huize Vroenhof (bij de Paters Montfortanen)

We hebben geen grote kloosters meer. Het provinciaal Moederhuis in Tegelen heeft   

4 zusters, en in Blerick wonen op het moment nog 9 zusters.

De zusters die in kleine leefgroepen  begonnen waren sinds de jaren 70 van de vorige eeuw verloren steeds meer medezusters. Deze gingen naar het verzorgingshuis, of ontvielen ons door  ziekte en dood. Zo bleven verschillende zusters alleen achter. Dikwijs wilden zij toch blijven wonen in de plaats, waar zij steeds actief geweest waren. De congregatie zocht dan  een kleiner huis. We hebben  nu nog 3 kleine groepen en 

14 alleenwonende zusters. Een grote zorg blijft:  Hoe houden we de bestaande kloosters  bewoonbaar – leefbaar en betaalbaar. We denken daarbij aan het Annaklooster. Het aantal zusters  wordt op een gegeven moment erg klein. Toch is het Annaklooster voor de provincie zó waardevol. Hier beleven wij onze spiritualiteit. Hier kunnen we elkaar op verschillende momenten ontmoeten. Hier beleven we samen dat wat ons bindt. 

 

 

Contacten behouden

 

Niet meer wonen in een eigen klooster, of alleen wonen vraagt om versterken van de onderlinge contacten. In verzorgingshuizen  is er  sprake van “Mantelzorg”. Dat  is de zorg, die wij als familie hebben voor onze zusters. Om die goed te kunnen geven heeft de  provincie van het begin af aan voor extra begeleiding van de zusters gezorgd.

Om de contacten met de  zusters te behouden wordt er al jaren  een bezoekrooster gemaakt. Dat houdt in  dat er minstens eens per week een lid van de congregatie/ of een groep  op bezoek gaat bij de zusters in het verpleeghuis. Dit jaar is ook geregeld dat er eens per maand iemand naar de verzorgingshuizen gaat. Ieder bezoek is welkom en brengt leven in de brouwerij.

 

Aanpassing vormingsplan

 

We hebben het verlangen om de provincie zolang mogelijk levendig te houden, daarom moet voortdurend het programma aangepast worden. Gingen we vroeger voor onze algemene verdere ontwikkeling  naar vormingsinstituten, nu gaat  dat voor veel zusters niet meer. We proberen  zoveel mogelijk met bezinning, informatie, ontwikkeling, naar de zusters toe te gaan.

Daarom ook worden vormingsbijeenkomsten ingekort:  hadden we vroeger nogal eens weekends; dat zit er nu niet meer in.  We gingen over tot eendaagse bijeenkomsten  en de laatste tijd zijn het dikwijls middagen van 14.00 – 17.00 uur.

 

Aantrekken van deskundige leken

 

Vergrijzing betekent ook, dat we steeds meer hulp en ondersteuning nodig hebben voor allerlei opgaven Het allereerste gebeurde dat  op huishoudelijk gebied. Al jaren zijn daarvoor leken ingeschakeld. Maar ook de behoefte aan verzorging werd  groter zodat we ook op dat terrein steeds meer op anderen aangewezen waren. Daar waar nodig werd thuiszorg ingeschakeld of werden er in huis aanpassingen aangebracht.

Zelfs  voor de begeleiding van groepen zijn  heel competente leken gevonden. Oorspronkelijk hadden we één zuster voor de begeleiding van een groep. Maar al gauw bleek dat die niet 24 uur bereidheiddienst kon hebben zoals dat vroeger was bij de “huisoversten”.

Zo kwamen er in de loop van de tijd leken-leidsters bij, die dezelfde functie hadden als de religieuze leidsters. In Boxmeer en in Houthem en Blerick zijn we heel gelukkig en goed af met  onze lekenleidsters. Deze zijn op een geweldige manier actief voor onze zusters, niet alleen op het gebied van de verzorging maar ook voor de begeleiding van iedere dag, en voor de momenten van bezinning. Enkelen van hen verzorgen zelfs het “in memoriam” als een van de zusters komt te overlijden. 

Het kapittel had besloten dat  een derde leken-AC  lid zou worden aangetrokken, in overleg met het adviescollege zijn we daar goed in geslaagd. Veel inbreng ervaren we van deze  leken leden.

 

De ontwikkelingen in de bejaardenzorg

 

De ontwikkelingen  vragen tegenwoordig om voortdurende alertheid. Er komen nieuwe wetten en voorschriften  en er worden steeds meer eisen gesteld.

Op grond daarvan is er een gespreksgroep gevormd, waarvoor ook  2 deskundige   leken zijn  aangetrokken. In deze groep kunnen   de ontwikkelingen van de bejaardenzorg goed in gesprek gebracht worden. In een van de eerste bijeenkomsten is er  gediscussieerd over de invulling van de functie  zorgbegeleiding. Wat houdt die functie in?

De zorgbegeleidster is  verantwoordelijk voor de belangenbehartiging van een aantal leden van onze provincie die binnen afzienbare tijd in aanmerking zouden kunnen komen voor extra  zorg of indicatie voor een verzorgingshuis.

Ze is  aanspreekpunt voor de betreffende zusters en heeft een signalerende en adviserende functie met betrekking tot de gezondheid en de kwaliteit van de geboden zorg. Daarom behoort het tot haar taak regelmatig de communiteiten/zusters te bezoeken. Ze bespreekt  de situatie met het coördinatieteam indien nodig, en onderhoudt  hiertoe de noodzakelijke contacten met artsen, thuiszorg enz.

In overleg met de betreffende zuster komt zij  met voorstellen bij  het coördinatieteam aangaande het wel en wee van de zuster. Ze neemt deel aan de gespreksgroep over zorg. Er is op deze manier al goed gewerkt , de functie is al niet meer weg te denken  binnen onze provincie.

 

Vergrijzing betekent ook financieel vooruitzien.

 

Konden we oorspronkelijk  bijna  overal zelf voor opkomen:  eigen tuin, eigen keuken, eigen boerderij, eigen poetsploeg, eigen verpleging, eigen begrafenisonderneming : langzamerhand werd dat alles afgebouwd. Al gauw werd de tuin, zeker de groentetuin opgeheven, kwam er leken personeel in de keuken  enz.

Er werd rekening gehouden met extra kosten, voor de inzet van personeel. Het onderbrengen van onze zusters in kloosterbejaardenoorden, samen met leden van andere congregaties vroeg financieel wel om een eigen bijdrage bovenop het bedrag dat via de verzekering ingebracht wordt maar het verlicht ons als provincie ook van veel lasten en plichten die een houder van een bejaardenoord heeft. Bestuurlijk maken we daardoor tijd, kracht en energie vrij om deze aan onze medezusters te kunnen besteden.

 

Om onze financiën goed op peil te houden hebben we gelukkig deskundige hulp van

een financiële beleggingscommissie :  Twee heren hebben met ons  deze taak op zich genomen. Zij waren ook  behulpzaam bij de aanstelling van de nieuwe administra-

teur. Met de betreffende banken zijn  gesprekken gevoerd om de beleggingsportefeuille opnieuw te bezien. De beide lekenadviseurs blijven bij alle transacties de aanspreekpartners.

Maandelijks komt de commissie bij elkaar om het geheel van de beleggingen met de banken te bekijken. Deze zaken lopen goed en er zijn duidelijke afspraken. Met de beide heren is gesproken over aanvulling van de beleggingscommissie met een derde leken-adviseur voor het komende kapittel. Ook wordt met hen bekeken hoe de financiën in een verdere toekomst veilig gesteld kunnen worden. Hoe projecten dan alsnog  ondersteund kunnen worden, welke regelingen daarvoor noodzakelijk zijn.

 

De bouwtechnische commissie

 

Voor deze commissie zijn enkele  zusters en een deskundige leek aangetrokken : Wij hebben al veel hulp van deze leek  ervaren bij de verkoop van huizen, bij aanpassingen van huizen en bij het afsluiten van contracten

 

De toekomstige bestuurbaarheid.

 

Er moet “bestuurd” worden, d.w.z. zaken regelen, leiding geven, huizen  onderhouden of verkopen ,en de financiën goed beheren. Zusters moeten worden begeleid op de weg naar een verzorgingstehuis of elders.

De keuze voor de geschikte personen wordt steeds kleiner.
We willen als Nederlandse Provincie  zo lang mogelijk zelfstandig blijven.

Iedere provincie heeft haar eigenheid en die willen we behouden.

Welke vorm  we daarvoor in de toekomst moeten kiezen ?

Voor het laatste kapittel hebben we ons hier al volledig op georiënteerd. We hebben informatie ingewonnen bij een professor   in Kerkelijk Recht voor religieuzen.

Bij een volgend kapittel zal daarop verder nagedacht worden en zo nodig maatregelen genomen worden. Een mogelijkheid is  voort te gaan als “zelfstandig huis” rechtstreeks verbonden met  de generale coördinatie.

 

 

Het Archief van de Provincie

 

Het archief moet veilig gesteld worden. Wanneer kunnen we dat niet meer zelf en is het moment gekomen het over te dragen aan de stichting  Religieus Erfgoed die de Nederlandse congregaties samen in het leven geroepen hebben? Met het  Adviescollege wordt er naar de beste oplossing gezocht.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Commissie “Kloostercultuur    

 

Hoe en waar vinden onze waardevolle bezittingen/ kunstvoorwerpen hun toekomstige bestemming? Er is een werkgroep gevormd die zich zal buigen over de toekomst van
deze stukken. Die groep zal bezien wat echt waardevol is en wat “kitsch” en welke weg we daarmee moeten gaan.
 

                                    

Tot slot :  zo ziet u dat vergrijzing werkelijk betekent:

“ Vooruitzien. de toekomst in het oog houden.”  

Het rentmeesterschap zo goed mogelijk behartigen 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
   
terug Ga terug
   
   
 
Hier is de link naar de pagina wie zijn wij Hier is de link naar de pagina waar zijn we Hier is de link naar de pagina ons erfgoed Hier is de link naar de pagina wereldwijd Hier is de link naar de pagina waar staan we voor Hier is de link naar de begin pagina Hier is de link naar de pagina In memoriam >