Herdenkingsfeest in CuiabŠ, BraziliŽ  
  2017-12-17  
 

 

Het jubileum werd op een provinciale dag gevierd met de 30 zusters en 5 leken. 

 

 
   

  Struktuurbijeenkomst BraziliŽ  
  2017-09-20  
 

Van 31 augustus tot 3 september 2017 vond in Curitiba/Parana/Brazilië een studiebijeenkomst plaats, om te overleggen over een nieuwe structuur voor het leven en de zending van de zusters van de Goddelijke Voorzienigheid in Latijns-Amerika en Mozambique. Uit de 4 provincies en 1 regio waren 86 zusters aanwezig. De methode “Zien-oordelen-handelen” werd daarbij gehanteerd.
De 100 communiteiten van Latijns-Amerika en Mozambique hielden een gebedsdienst, zodat ze deze bijeenkomst in hun gedachten en gebed konden  meebeleven.


 

 
   

  50-JARIG JUBILEUM IN PARANATINGA, MATO GROSSO  
  2017-07-05  
 
Paranatinga is een afgelegen plaats in het binnenland van Mato Grosso, Brazilië. Vijftig jaar geleden met een geringe bevolking die leefde in enkele hutten in de “Buschsteppe”. 
 
   

  Serie Kloosters; De Keverberg  
  2017-06-29  
 

 In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. ­Kasteel De ­Keverberg in Kessel werd van 1880 tot 1944 bewoond door Duitse zusters, totdat ze moesten vluchten en het kasteel door de bezetters werd verwoest. 

 
   

  Serie kloosters; Zusterklooster Panningen  
  2017-06-22  
 

  In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Inmiddels doet het gebouw dienst als café en restaurant, maar Grand Café Gallery in Panningen was jarenlang een zusterklooster.

 
   

  KerkebŲske - Helden  
  2017-06-12  
 

Hallo Peel en Maas weekkrant - serie kloosters


In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In deze serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. In Helden verhuisden de zusters drie keer voordat ze bij hun eindbestemming, Kerkeböske, belandden.

 

 
   

  Over paters en nonnen: St.Jozefklooster Maasbree  
  2017-05-03  
 

 Hallo Peel en Maas weekkrant; (serie Over paters en nonnen)

In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In onze nieuwe serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Het St. Jozefklooster aan het Kennedyplein in Maasbree is nog altijd te bewonderen.

 
   

  Hoe staat de congregatie er in 2017 voor?  
  2017-03-27  
 

  In haar 175 jarig bestaan heeft de congregatie grenzen overschreden en zich verspreid over 4 continenten Momenteel telt onze gemeenschap 981 zusters, verdeeld over 6 provincies, twee regio’s en een communiteit behorend onder het generalaat.

 
   

     
     
     
     
Ons Erfgoed
 
 
   
Ontwikkelingen na het tweede Vaticaans Concilie  
   
In het kerkelijk leven bracht het Tweede Vaticaans Concilie overal beweging. Democratisering en secularisering van het kerkelijk leven leidden ook binnen de kloosters tot pluriformiteit, grotere zelfstandigheid en meer eigen verantwoordelijkheid.

 

 
   

Sociale taken waar de zusters mee begonnen waren, werden door de maatschappij overgenomen. Veel zusters voelden zich overbodig en konden in die woelige tijd hun weg niet meer vinden. De vele uittredingen rond de zeventiger jaren en het steeds afnemend aantal intreden brachten de Nederlandse Provincie ertoe sommige van de bestaande kloosters op te heffen. Zelfs het huis waar het allemaal begonnen is met de zelfstandigheid van de Provincie, ons dierbaar Steyl.

De ontwikkelingen in de kerk waren van dien aard, dat het Provinciebestuur zich genoodzaakt zag te kiezen voor een bepaald kerkbeeld. Na het kapittel van 1981 werd deze visie door het bestuur als volgt geformuleerd: “Wij volgen een kerk, die nederig is, die zoekend durft te zijn, pelgrimerend als Gods Volk onderweg, de kerk van de armen, de kerk als Gods woonplaats onder de mensen.”  Deze visie ondersteunen we nog steeds in deze tijd.

Maar door de sociale verbeteringen, de overname van het werk van de zusters door leken en door de oriëntatie op de eigen oorsprong  vanuit de kapittels, is het waardepatroon binnen het religieuze leven van de congregatie sterk veranderd.

De collectieve inzet als gemeenschap voor grote werken maakte plaats voor een individuele, zelfgekozen inzet binnen het haalbare.  


Van het “doen” kwamen we in het “zijn” terecht met het accent op leven en het er zijn als geme

enschap. Er kwam grotere aandacht voor onderlinge relaties en het ervaren van betrokkenheid en verbondenheid. 

In plaats van samen te wonen met 100 zusters in een huis, allen werkend aan eenzelfde werk, zag je steeds meer kleinere leefgroepen of zusters die alleen woonden, om mee te werken aan de plaatselijke nood.

Dat neemt niet weg dat de betrokkenheid hierdoor gebleven is. Ik durf voorzichtig vast te stellen dat de betrokkenheid op de noden binnen de congregatie en van de maatschappij gegroeid is.  We proberen nog steeds een oplossing te vinden als de daadwerkelijke nood zich aandient. Het enige verschil is echter dat we anderen ( leken ) nodig hebben om onze spiritualiteit door te laten leven. Gelukkig zijn er  ook in deze tijd nog mensen die zeer idealistisch zijn om te werken in dergelijke noden.

Ook het thema van het kapittel van 1993 spreekt voor zich:

Kies dan het leven.

Kiezen voor het leven wil zeggen de realiteit onder ogen zien, in de wereld, in de kerk, in de congregatie, op de plek waar je leeft.

 

Zuster Johanni ( 25 februari 1995)

 

 

 

 

 
   
terug Ga terug
   
   
 
Hier is de link naar de pagina wie zijn wij Hier is de link naar de pagina waar zijn we Hier is de link naar de pagina ons erfgoed Hier is de link naar de pagina wereldwijd Hier is de link naar de pagina waar staan we voor Hier is de link naar de begin pagina Hier is de link naar de pagina In memoriam >