Over paters en nonnen: St.Jozefklooster Maasbree  
  2017-05-03  
 

 Hallo Peel en Maas weekkrant; (serie Over paters en nonnen)

In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In onze nieuwe serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Het St. Jozefklooster aan het Kennedyplein in Maasbree is nog altijd te bewonderen.

 
   

  Hoe staat de congregatie er in 2017 voor?  
  2017-03-27  
 

  In haar 175 jarig bestaan heeft de congregatie grenzen overschreden en zich verspreid over 4 continenten Momenteel telt onze gemeenschap 981 zusters, verdeeld over 6 provincies, twee regio’s en een communiteit behorend onder het generalaat.

 
   

  de bloemetjes buitenzetten  
  2017-02-26  
 

 De feestelingen van 2017

 
   

  DE FEESTELINGEN VAN 2016 IN INDONESI╦  
  2017-02-06  
 

In 2016 waren er in de Provincie Indonesië 12 jubilaressen die hun 65-, 60-, 40-jarig en 25-jarig intredefeest vierden. Begin december zijn ze drie keer bij elkaar geweest om met elkaar te spreken over hun roeping, de stichter Eduard Michelis en de constituties. 

 
   

  Vormingsprogramma 2017  
  2017-01-31  
 

 Zusters van de Goddelijke Voorzienigheid
1ste Graaf van Loonstr. 6,
5921 JC Blerick
 

 
   

  Eeuwige professie in Malawi  
  2016-10-05  
 

Op 2 september was er feest bij onze zusters in de regio Malawi.

 
   

  Viering van de eerste Professie  
  2016-02-26  
 

We wilden dit feest van zr. Chatarina Yuli en zr. Agustina dat op 23 juni 2015 plaatsvond  zo goed mogelijk voorbereiden.
 
   

  Eeuwige geloften in Curitiba  
  2016-02-25  
 

Op 16 mei 2015 deed zr. Ana Paula Batista Benvinda van de “Drievuldigheidprovincie” haar eeuwige professie

 

 
   

     
     
     
     
  • spacer spacer spacer
     
    Oudedag voorziening
     
         
      Zorgcentrum Vroenhof  
      spacer spacer spacer  
     

    In 1976 gingen onze eerste 15 zusters naar Houthem, naar het KBO (Klooster Bejaarden Oord). Dit is een bejaardentehuis voor verschillende congregaties. Zo begon voor onze congregatie het samengaan en samenwonen met zusters, broeders en paters onder één dak. Dat was geen eenvoudige verandering voor onze congregatie. Toch kunnen we zeggen dat het ook een verrijking was, daar de zusters tot de ontdekking kwamen dat het samengaan iets positiefs had. Wel behield iedere congregatie haar eigenheid en zorgde zelf ook voor eigen gebedsdiensten.

    De Eucharistieviering gebeurde in de grote kapel met allen samen. Het duurde een hele tijd voordat iedereen gewend was, vaak hadden de zusters het gevoel dat ze op vakantie waren en dat ze weer terug zouden gaan naar het vertrouwde Steyl. Langzaam groeide de groep naar de andere bewoners toe. Er werden veel activiteiten samen gedaan. Daardoor kreeg men een ruimer kijken en denken. Na tien jaar kwam daar nog bij dat de Stichting ging onderhandelen met leken omdat er leegstand dreigde naar de toekomst toe als er minder religieuzen kwamen. Zo ontstond er een fusie met drie andere stichtingen en kwamen de eerste leken binnen. Het huis kreeg de naam Oecumenisch Zorgcentrum , omdat vanuit een stichting protestanten opgenomen werden. Dat was alweer een hele stap voor de zusters. Toch gaf ook dat meer openheid, ook naar deze mensen toe. De contacten groeiden gestaag en daar de zusters steeds meer aangewezen zijn op meerzorg en nabijheid, is het goed dat er veel vrijwilligers in huis komen voor hand- en spandiensten. Op dit ogenblik zijn er nog 12 zusters van onze congregatie in huis. We mogen wel zeggen dat er op geestelijk gebied in het huis veel gedaan wordt voor de mensen. Ook activiteiten worden regelmatig georganiseerd zodat men zich niet hoeft te vervelen. Men kan er naar wens aan deelnemen.

    Voor ons is het belangrijk dat de zusters die hier wonen de betrokkenheid met de congregatie blijven voelen. We hebben voor onze zusters twee leidsters, die ervoor zorgen dat de band met de congregatie steeds blijft bestaan. Een van de leidsters is iedere dag aanwezig om de zusters nabij te zijn en als je de zusters hoort praten, dan zeggen ze dat ze het erg goed hebben en daarvoor zijn ze dankbaar. Ze kunnen zich zo zelfstandig mogelijk opstellen en als het hun te veel wordt kunnen ze zich terugtrekken op hun kamer. Zo hopen we onze zusters op hun oude dag datgene te geven wat bijdraagt aan een stukje geluk in de derde levensfase.Klooster

     

     

    Daar het klooster in Steyl steeds minder beantwoordde aan de eisen van de tijd, moest er gezocht worden naar een andere opvang. Deze werd gevonden in Boxmeer,  in het klooster Verzorgingshuis St.Anna van de zusters van Julie Postel: het “kasteel”.

    Het kasteel
    Boxmeer

    Op 24 juni 1993 vertrok de eerste groep zusters daarheen vanuit Steyl. Het was een groot geluk dat we als groep onze intrede konden doen. We kregen een hele afdeling met aparte refter en recreatiekamer. Het was een hele vooruitgang voor de zusters, want ze hadden nu allen een grote kamer met eigen douche en toilet.
    Mei 1994 deed de tweede groep haar intrede in Boxmeer(niet zo glorieus als de eerste keer: een gedeelte had geen eigen douche en toilet) .

    Waren we in Steyl alleen met eigen zusters, hier woonden wel 7 verschillende congregaties met elkaar. Dat bleek al gauw heel goed te werken. Er waren veel activiteiten en ook voor ons geestelijk leven werd goed gezorgd.

    Met de zusters van Julie Postel was vanaf het begin een goede band. Alle congregaties werden betrokken bij de viering van jubilea, tentoonstelling, video-uitzendingen, muziekuitvoeringen, hun provinciale dag etc. En er was ook aandacht voor onze speciale eigen congregatiefeesten.

    De zusters blijven verbonden met de eigen congregatie. Wie maar enigszins kan, is aanwezig op de bijeenkomsten in Tegelen en ook bij de begrafenissen.
    Een van de zwaarste dingen die de zusters hier beleven is het herhaaldelijk afscheid nemen van een medezuster.

    De zusters leven er goed verzorgd en samen er is veel te doen aan activiteiten en een van de zusters uitte zich als volgt: “Je hoeft me niets mee te brengen,alleen maar tijd, want die kom ik tekort.”

     

     

     
         
         
         
        terug Ga terug
         
         
         
         
    Hier is de link naar de pagina wie zijn wij Hier is de link naar de pagina waar zijn we Hier is de link naar de pagina ons erfgoed Hier is de link naar de pagina wereldwijd Hier is de link naar de pagina waar staan we voor Hier is de link naar de begin pagina Hier is de link naar de pagina In memoriam >