Over paters en nonnen: St.Jozefklooster Maasbree  
  2017-05-03  
 

 Hallo Peel en Maas weekkrant; (serie Over paters en nonnen)

In het van oorsprong katholieke Peel en Maas staat in ieder dorp een kerk. Naast het gebedshuis hadden of hebben verschillende kernen ook nog een eigen klooster. Daar werden paters opgeleid, meisjes onderwezen en ouderen verzorgd. Sommige kloosters zijn inmiddels gesloopt en andere hebben nog altijd een prominente plek in het aangezicht van het dorp. In onze nieuwe serie duiken we de geschiedenis van enkele kloosters in. Het St. Jozefklooster aan het Kennedyplein in Maasbree is nog altijd te bewonderen.

 
   

  Hoe staat de congregatie er in 2017 voor?  
  2017-03-27  
 

  In haar 175 jarig bestaan heeft de congregatie grenzen overschreden en zich verspreid over 4 continenten Momenteel telt onze gemeenschap 981 zusters, verdeeld over 6 provincies, twee regio’s en een communiteit behorend onder het generalaat.

 
   

  de bloemetjes buitenzetten  
  2017-02-26  
 

 De feestelingen van 2017

 
   

  DE FEESTELINGEN VAN 2016 IN INDONESI╦  
  2017-02-06  
 

In 2016 waren er in de Provincie Indonesië 12 jubilaressen die hun 65-, 60-, 40-jarig en 25-jarig intredefeest vierden. Begin december zijn ze drie keer bij elkaar geweest om met elkaar te spreken over hun roeping, de stichter Eduard Michelis en de constituties. 

 
   

  Vormingsprogramma 2017  
  2017-01-31  
 

 Zusters van de Goddelijke Voorzienigheid
1ste Graaf van Loonstr. 6,
5921 JC Blerick
 

 
   

  Eeuwige professie in Malawi  
  2016-10-05  
 

Op 2 september was er feest bij onze zusters in de regio Malawi.

 
   

  Viering van de eerste Professie  
  2016-02-26  
 

We wilden dit feest van zr. Chatarina Yuli en zr. Agustina dat op 23 juni 2015 plaatsvond  zo goed mogelijk voorbereiden.
 
   

  Eeuwige geloften in Curitiba  
  2016-02-25  
 

Op 16 mei 2015 deed zr. Ana Paula Batista Benvinda van de “Drievuldigheidprovincie” haar eeuwige professie

 

 
   

     
     
     
     
spacer spacer spacer
 
Indonesië
 
     
  Onze missie in Indonesië  
     
 

Op 3 oktober 1933 kwam Mgr. Goumans, Apostolisch Prefect van Bandung in Steyl met de vraag om zusters voor het missiewerk onder de Chinezen. Er werd een oproep gedaan in alle huizen: de zusters die graag naar de missie wilden, konden zich melden. Er kwamen over de 100 aanmeldingen binnen. De zeven uitverkorenen mochten een paar maanden naar Steyl komen om zich op de grote reis voor te bereiden. En wat tot dan toe nog niet was voorgekomen: deze zusters mochten drie dagen naar huis om afscheid van de familie te nemen.

 
  spacer spacer spacer  
  Op 5 april vertrokken ze met de trein via Roosendaal naar Marseille waar de Dempo van de Rotterdamse Lloyd voor anker lag. Op 26 april 1934 kwamen ze behouden in Tandjong Priok aan van waaruit ze met drie auto's naar Bandung werden gebracht. Op 1 augustus 1934 werd het schooltje geopend met 16 leerlingen.Gelukkig was toen nog het Nederlands de voertaal. De zusters hebben zich in het begin veel moeten ontzeggen: de school was een wankel gebouw, dikwijls liepen de inktpotten over van het regenwater. Maar alles ontwikkelde zich geleidelijk aan. Er werd ook een internaat geopend voor Chinese meisjes en later kwam er nog een afdeling bij voor schoolgaande jongens.

 
         
  Het mosterdzaadje zou een grote "waringinboom" worden. Zijn lange luchtwortels waren het beeld van de vele nederzettingen, die er zouden komen. Tijdens de oorlog hebben de zusters veel meegemaakt in het Jappenkamp. Van de 12 zusters die er waren, werden de 6 Hollandse in twee verschillende kampen ondergebracht, de Duitse zusters konden thuis blijven. Twee jaar lang zouden ze in het kamp totaal afgesloten zijn van de buitenwereld. Na de oorlog begonnen de zusters met veel moed opnieuw aan hun missiewerk. Maar de Nederlandse taal mocht toen niet meer gebruikt worden
In 1938 begonnen 8 zusters in Semarang met de opvang van straatkinderen. De toeloop van weeskinderen was zeer groot. Er moesten scholen komen.
Veel problemen waren erna de oorlog omdat de Nederlandse zusters de Indonesische bevoegdheid niet bezaten. 10 April 1943 werd een Chinees noviciaat opgericht in Kudus. Er waren toen 2 postulanten. Maar er zat groei in: januari 1954 waren reeds 20 zusters geprofest. In 1951 werd een nieuwe filiale geopend in Jakarta in de Chinese wijk. Ook hier was het onderwijs een belangrijke factor.
In 1958 werd er in Temanggung begonnen met een weeshuis. Sociaal werk werd gestart in Tasik en Delanggu en in Klaten een retraitehuis
 
         
 

NU

Nog steeds is het onderwijs een belangrijke factor in Indonesië.
Het is het eerste wat de zusters oppakken nu zij zelf "missieposten" openen in Kalimantan en op Timor.
Maar daarnaast heeft hun activiteitenplan grote ontwikkelingen doorgemaakt.
De zusters werken op verschillende terreinen, ze zetten zich in voor de randgroepen in verpleging en maatschappelijk werk. Zo horen we over

 
     
 
  • het project "Moeder en kind": een tehuis waar alleenstaande moeders opgevangen worden.
  • een project dat wil opkomen voor de rechten van arbeiders, die zich niet mogen organiseren, geen bijeenkomsten mogen beleggen. Zusters doen mee aan " Active nonviolent"
  • activiteiten ter ondersteuning van mensen die een advocaat nodig hebben en die niet kunnen betalen
  • Ze zijn actief met vrijwilligers op West-Timor bij de vluchtelingen. Samen met Unicef  organiseren zij onderwijs voor de vluchtelingen. Maar ook proberen zij , samen met andere organisaties mensen te begeleiden in het verwerken van hun angsten, te zorgen voor medicijnen en voldoende voedsel. Heel bijzonder is dat enkele zusters uit Brazilië naar Oost Timor zijn gekomen om zich op vrijwillige basis in te zetten voor de mensen aldaar.
 
     
 

De vorming van de jonge zusters in Indonesië is zeer bijzonder.
Al in het postulaat kennen zij een week "Live-in", dat wil zeggen, dat de postulanten dan leven temidden van het volk. In die week ervaren zij wat het wil zeggen te leven bij en met de armen, als bedelares, voddenraapster of dienstmeisje. Zo'n ervaring kan helpen om in de congregatie met de armen op weg te blijven.

 
     
     
     
    terug Ga terug
     
     
     
     
Hier is de link naar de pagina wie zijn wij Hier is de link naar de pagina waar zijn we Hier is de link naar de pagina ons erfgoed Hier is de link naar de pagina wereldwijd Hier is de link naar de pagina waar staan we voor Hier is de link naar de begin pagina Hier is de link naar de pagina In memoriam >